مهاجر افغان به اتهام تهدید نایجل فراژ در دادگاه لندن محاکمه میشود
نایجل فراژ، رهبر حزب اصلاح بریتانیا، گفته است ویدیوی یک مهاجر افغان که در تیکتاک حرکات شلیک اسلحه به سمت او را تقلید میکند، «ترسناک» بوده است. دادگاه ساوثوورک لندن روز سهشنبه، ۱۵ میزان، محاکمه این مهاجر افغان را به اتهام تهدید به قتل آغاز کرد.
به گزارش رویترز، فیاض خان، ۲۶ ساله، شهروند افغانستان، به اتهام تهدید به قتل نایجل فراژ، رهبر حزب اصلاح بریتانیا، در ویدیویی که در اکتوبر ۲۰۲۴ در تیکتاک منتشر کرده، محاکمه میشود.
دادستان پرونده گفته است که فیاض خان پیشتر تلاش کرده بود به بریتانیا سفر کند و سفر خود را در شبکههای اجتماعی مستند کرده بود.
دو روز پس از آنکه فراژ ویدیویی درباره مهاجران منتشر کرد، خان در واکنشی ویدیویی خطاب به او گفت که باید ویدیوی خود را حذف کند، در حالیکه با دست حرکات شلیک اسلحه را شبیهسازی میکرد.
نایجل فراژ این ویدیو را «تهدید واقعی» توصیف کرده و گفته است: «علاقه این فرد به سلاح و نزدیکیاش به اسلحههای گرم، باعث نگرانی جدی من شده است.»
در مقابل، وکیل مدافع خان گفته که ویدیو «با روایت فراژ همخوانی دارد»، اما ادعا کرده که موکلش قصد تهدید واقعی نداشته و هدفش فقط «نمایش طنزآمیز» بوده است.
فراژ، که یکی از چهرههای جنجالی سیاست بریتانیاست و مواضع سختگیرانهای در برابر مهاجرت دارد، از دولت خواسته است که «رفتار خشونتآمیز در فضای مجازی» را جدی بگیرد.
🧭 تحلیل آگاه:
پرونده «فیاض خان و نایجل فراژ» فراتر از یک دعوای شخصی یا شوخی رسانهای است؛ این رویداد آینهای از دو بحران عمیق در اروپا را نشان میدهد: یکی بحران مهاجرت و دیگری بحران درک متقابل فرهنگی.
در سالهای اخیر، گفتمان ضد مهاجرت در بریتانیا رشد چشمگیری یافته و حزب اصلاح به رهبری فراژ از این احساسات برای تقویت پایگاه سیاسی خود بهره برده است. از سوی دیگر، بسیاری از پناهجویان افغان که از جنگ، فقر و بیثباتی گریختهاند، خود را در فضای سیاسی و فرهنگیای میبینند که با بیاعتمادی و تبعیض به آنان مینگرد.
ویدیوی خان، هرچند ممکن است فاقد نیت عملی برای خشونت باشد، اما در بستری منتشر شده که هر حرکت مهاجران بهسرعت با تهدید امنیتی تفسیر میشود.
در مقابل، سیاستمداران پوپولیست از چنین مواردی برای تأیید دیدگاههای خود درباره خطر مهاجرت استفاده میکنند — روندی که فضای عمومی را هرچه بیشتر دو قطبی میکند.
در سطح حقوقی، دادگاه لندن باید میان آزادی بیان و تهدید امنیتی مرز بگذارد؛ مرزی که با گسترش رسانههای اجتماعی روزبهروز مبهمتر میشود.
اما در سطح اجتماعی، این پرونده یادآور این است که در غیاب سیاستهای همگرایانه و آموزش فرهنگی، مهاجران و میزبانان هر دو قربانی چرخه ترس، سوءتفاهم و نفرت خواهند بود.
