ممانعت طالبان از ورود زن حامله به شفاخانه در هرات؛ نوزاد در پشت دروازه جان باخت
خبرگزاری آگاه:در پی دستور تازهی گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت ورود زنان بدون برقع به شفاخانههای هرات، یک زن حامله پس از آنکه از درمان بازماند، کودک خود را از دست داد و خودش به حالت مرگ مغزی رسیده است.
منابع محلی روز دوشنبه، ۱۹ عقرب، به خبرگزاری آگاه گفتند این رویداد زمانی رخ داده که خانوادهی زن برای سومین بار قصد داشتند او را برای عمل سزارین به شفاخانهی گذره منتقل کنند؛ اما مأموران طالبان در دروازهی ورودی، به دلیل نداشتن برقع، از ورود او جلوگیری کردند.
به گفتهی منابع، زن در حالی که از شدت درد مینالید، پشت دروازهی شفاخانه دچار پارگی رحم شد. خانوادهاش او را با ریکشا به شفاخانهی حوزوی نسایی ولادی رضایی انتقال دادند؛ اما کودک به دلیل نرسیدن خون و پارگی رحم جان باخت.
منابع تأیید کردهاند که این زن اکنون در حالت مرگ مغزی در بخش مراقبتهای ویژهی شفاخانهی رضایی نگهداری میشود.
طالبان تا لحظهی نشر این گزارش در مورد این حادثه اظهار نظر نکردهاند. پیش از این، گزارشهای متعددی از منع ورود زنان بدون برقع به ادارات دولتی و مراکز درمانی در ولایت هرات منتشر شده بود. منابع گفتهاند که طالبان برای ششمین روز پیاپی مانع ورود زنان به شفاخانههای این ولایت میشوند.
🔹 تحلیل آگاه
«وقتی برقع از جان انسان مهمتر میشود» – فاجعهای در مرز دین و بیرحمی
مرگ نوزادی بیگناه و مرگ مغزی مادرش در پی منع ورود به شفاخانه، فقط یک تراژدی فردی نیست؛ این یک سند تاریخی از سقوط اخلاقی و انسانی حاکمیت فعلی افغانستان است.
این رویداد نشان میدهد که چگونه یک دستور ایدئولوژیک میتواند مرز میان «دین» و «بیرحمی» را درنوردد. طالبان در پی آناند که پوشش برقع را نه فقط بهعنوان نماد «عفاف»، بلکه بهمثابه شرط «وجود اجتماعی زن» تحمیل کنند. در این ساختار فکری، زنِ بدون برقع نه انسان است، نه بیمار، نه مادر؛ بلکه سوژهای حذفشده از نظم شرعیِ تحریفشدهای است که آنان میخواهند بر آن حکومت کنند.
اما در سنت اسلامی، نجات جان انسان مقدم بر هر امر فقهی ثانوی است. هیچ فقیه معتبر در تاریخ اسلام نگفته است که حیات انسان را میتوان قربانی پوشش کرد. اگر دینی بهنام انسانیت وجود دارد، در این لحظه بهوضوح زیر پا گذاشته شده است.
از منظر تاریخی، حاکمیتهای ایدئولوژیک همواره از بدن زنان بهعنوان میدان نمایش قدرت استفاده کردهاند. برقع در افغانستان بهتدریج از یک پوشش سنتی به ابزار سیاسی تبدیل شده است؛ ابزاری برای اعمال سلطه و کنترل. در نگاه طالبان، برقع تنها لباس نیست،
