«شفاخانه ملی بدون زبان ملی»؛ طالبان فارسی را حتی از درمان هم حذف کردند
وزارت صحت عامه طالبان از گشایش «شفاخانه ملی تشخیص و تداوی امراض سرطانی» در کابل خبر داده، اما در لوحه این مرکز، زبان فارسی بهطور کامل نادیده گرفته شده است؛ اقدامی که واکنشهای گستردهای را در پی داشته است.
خبرگزاری آگاه
نورجلال جلالی، وزیر صحت عامه طالبان، روز پنجشنبه ۹ دلو، با حضور شماری از مقامهای این گروه، «شفاخانه ملی تشخیص و تداوی امراض سرطانی» را در کابل افتتاح کرد. به گفته طالبان، این مرکز ظرفیت ۲۰۰ بستر را دارد.
اما در لوحه نصبشده در ورودی شفاخانه دیده میشود که نام این مرکز تنها به زبانهای پشتو و انگلیسی نوشته شده و زبان فارسی، که یکی از زبانهای رسمی و ملی افغانستان است، کاملاً حذف شده است.
تا کنون طالبان هیچ توضیحی در مورد این تصمیم ارائه نکردهاند.
پیش از این، نام مراکز بزرگ دولتی معمولاً به سه زبان فارسی، پشتو و در برخی موارد انگلیسی نوشته میشد. اما براساس گزارشها، پس از بازگشت طالبان به قدرت، زبان فارسی از بسیاری از ادارات و نهادهای دولتی بهتدریج حذف شده است.
تحلیل آگاه | حذف زبان، حذف هویت
آنچه امروز در لوحه یک شفاخانه دیده میشود، فقط یک بیدقتی اداری نیست؛ نشانهای روشن از سیاست فرهنگی طالبان است. حذف زبان فارسی از مراکز عمومی، بهویژه نهادهایی که باید در خدمت همه مردم باشند، یعنی حذف بخش بزرگی از هویت و حافظه جمعی افغانستان.
زبان فارسی فقط یک ابزار ارتباطی نیست؛ زبان تاریخ، ادبیات، دین، فرهنگ و زندگی روزمره میلیونها شهروند این کشور است. وقتی طالبان آن را از شفاخانه، وزارتخانه و نهادهای رسمی پاک میکنند، در واقع پیام میدهند که افغانستان فقط متعلق به یک صدا و یک قرائت است.
در حالی که یک شفاخانه باید نماد نجات جان انسانها باشد، نه میدان حذف فرهنگی، طالبان حتی در حوزه صحت هم به سیاست یکدستسازی ایدئولوژیک ادامه میدهند. این رویکرد نه وحدت میآورد و نه ثبات؛ بلکه شکافهای اجتماعی را عمیقتر میسازد.
مردمی که برای درمان به شفاخانه میروند، حق دارند زبانشان را ببینند، شنیده شوند و به رسمیت شناخته شوند. سلامت فقط دارو و تخت نیست؛ احترام به کرامت انسانی هم هست.
