گرینلند نمیخواهد امریکایی شود: پاسخ قاطع جزیره به تهدید ترامپ
پس از هشدار دونالد ترامپ مبنی بر امکان «تصرف گرینلند»، پنج حزب سیاسی اصلی این جزیره با صدور بیانیهای مشترک اعلام کردند که گرینلندیها «نمیخواهند امریکایی باشند» و تأکید کردند آینده کشورشان باید تنها به دست خود گرینلندیها تعیین شود.
خبرگزاری آگاه:
رهبران پنج حزب سیاسی گرینلند، از جمله نخستوزیر این جزیره، روز گذشته در بیانیهای مشترک اعلام کردند: «ما نمیخواهیم امریکایی باشیم، نمیخواهیم دنمارکی باشیم؛ ما میخواهیم گرینلندی باشیم. آینده گرینلند باید توسط گرینلندیها تعیین شود.» آنان همچنین تأکید کردند که هیچ کشور دیگری حق دخالت در این تصمیمگیری را ندارد و تصمیمگیری درباره آینده کشورشان باید بدون فشار، عجله یا مداخله خارجی صورت گیرد.
این بیانیه در واکنش به سخنان ترامپ صادر شده است. رئیسجمهور سابق آمریکا پیشتر در دیداری با مدیران شرکتهای نفت و گاز گفته بود: «ما اجازه نمیدهیم روسیه یا چین گرینلند را اشغال کنند. اگر ما نکنیم، آنها این کار را خواهند کرد.» کاخ سفید نیز هفته گذشته تأیید کرد که ترامپ با تیم امنیت ملی درباره امکان ارائه پیشنهاد خرید این جزیره بحث کرده است.
گرینلند از زمان جنگ جهانی دوم میزبان یک پایگاه نظامی آمریکا در شمالغربی خود بوده و بیش از ۱۰۰ نیروی امریکایی بهطور دائمی در آن مستقر هستند. با این حال، گرینلندیها بارها مخالفت خود را با هرگونه پیوستن به آمریکا اعلام کردهاند. بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۲۵، حدود ۸۵ درصد جمعیت گرینلند با این ایده مخالفت کردهاند، در حالی که تنها ۷ درصد امریکاییها از اقدام نظامی علیه جزیره حمایت میکنند.
منابع طبیعی غنی گرینلند، از جمله ذخایر بالقوه نفت، گاز و عناصر نادر خاکی، دلیل اصلی علاقه واشینگتن به این جزیره است. نخستوزیر دانمارک نیز اخیراً تأکید کرده که آمریکا «هیچ حقی برای الحاق گرینلند و دیگر قلمروهای دانمارکی ندارد» و تهدید به تصرف این جزیره میتواند پیامدهای جدی، از جمله تضعیف اتحاد ناتو، داشته باشد.
تحلیل آگاه:
واکنش گرینلندیها نمونهای از مقاومت ملی در برابر مداخلات خارجی و تلاش برای حفظ حق تعیین سرنوشت است. اظهارات ترامپ، هرچند احتمالا با انگیزههای اقتصادی و امنیتی مطرح شده، موجب بروز بحران دیپلماتیک بالقوه میان آمریکا و دانمارک شد و نشان داد که حتی مناطق کوچک و کمجمعیت میتوانند در سیاست بینالملل اهمیت استراتژیک پیدا کنند.
بیانیه قاطع پنج حزب گرینلند همچنین نشاندهنده یک پیام روشن به جامعه جهانی است: گرینلند به دنبال حاکمیت مستقل و تصمیمگیری مستقل درباره منابع طبیعی و سیاستهای امنیتی خود است. منابع طبیعی این جزیره و موقعیت استراتژیک آن در قطب شمال، باعث شده که بحث الحاق یا خرید آن از سوی قدرتهای بزرگ همواره مورد توجه قرار گیرد، اما جمعیت محلی بارها مخالفت خود را نشان داده است.
در سطح دیپلماتیک، این تنش میتواند زمینهای برای تقویت جایگاه گرینلند در مذاکرات بینالمللی باشد و واشینگتن را به توجه جدی به خواست مردم محلی و احترام به قوانین بینالمللی مجبور کند. در نهایت، ماجرا نشان میدهد که حتی جزایر کوچک و کمجمعیت میتوانند نقطهای حساس در ژئوپلیتیک جهانی باشند و حق تعیین سرنوشت جمعیتهای محلی، از نظر دیپلماسی بینالمللی، غیرقابل چشمپوشی است.
