ایران از اخراج ۸۰۰ هزار مهاجر افغان خبر داد؛ وزیر داخله: تفویض اختیار به والی‌ها روند را تسریع کرد

اسکندر مومنی، وزیر داخله ایران، اعلام کرد که از آغاز سال ۱۴۰۴ تا کنون، دست‌کم ۸۰۰ هزار مهاجر افغان از این کشور اخراج شده‌اند. به گفته او، بخش بزرگی از این اخراج‌ها با تفویض صلاحیت به والی‌ها و تمرکززدایی از دولت مرکزی ممکن شده است.


خبرگزاری آگاه –
اسکندر مومنی، وزیر داخله ایران، روز چهارشنبه، ۲۵ سرطان، اعلام کرد که از آغاز سال جاری خورشیدی تا کنون، دست‌کم ۸۰۰ هزار مهاجر افغان از ایران اخراج شده‌اند. او گفت که حدود ۷۰ درصد از این افراد «به‌طور داوطلبانه» خاک ایران را ترک کرده‌اند.

او افزود: «رئیس‌جمهور چندین بار به والی‌ها اختیار بیشتری داد. اگر این کار انجام نمی‌شد، نمی‌توانستیم این مشکل را حل کنیم.» به گفته مومنی، تمرکزگرایی در اداره یک کشور بزرگ مانند ایران دیگر کارساز نیست و در شرایط فعلی، واگذاری صلاحیت به مقام‌های محلی، روند اخراج‌ها را ساده‌تر و سریع‌تر کرده است.

این در حالی است که به‌گفته منابع محلی و نهادهای حقوق بشری، موج گسترده‌ای از بازگشت اجباری در هفته‌های اخیر از مرزهای استان‌های خراسان، سیستان و فارس گزارش شده و گذرگاه‌های مرزی افغانستان، به‌ویژه در هرات و نیمروز، با ازدحام شدید مهاجران بازگشتی روبه‌رو شده‌اند.

در سوی دیگر مرز، نبود برنامه مشخص حمایتی از سوی طالبان و کمبود منابع نهادهای امدادی، موجب شده که مهاجران بازگشتی در وضعیت بحرانی قرار بگیرند. بسیاری از آن‌ها با مشکلاتی مانند نبود سرپناه، غذا، مدارک هویتی و نبود خدمات درمانی فوری مواجه‌اند.


🔍 تحلیل خبرگزاری آگاه:

سخنان وزیر داخله ایران، بی‌پرده‌ترین تأیید رسمی از ابعاد گسترده اخراج مهاجران افغان در سال جاری است. اشاره مستقیم به تفویض اختیارات به والی‌ها، گواهی بر شدت گرفتن سیاست تمرکززدایی به هدف تسریع در روند بازگرداندن مهاجران است؛ اما این روند با نگرانی‌های جدی حقوق بشری همراه شده است.

در حالی‌که مقام‌های ایرانی از “بازگشت داوطلبانه” سخن می‌گویند، گزارش‌های میدانی و شهادت‌های بازگشت‌کنندگان حاکی از فشار، تهدید و شرایط دشوار زندگی در ایران است که بسیاری را ناچار به خروج کرده است. استفاده از واژه “داوطلبانه” در این زمینه، محل پرسش جدی است.

از سوی دیگر، حکومت طالبان تاکنون هیچ برنامه منسجم اقتصادی، اجتماعی یا زیربنایی برای جذب این حجم از مهاجران بازگشتی ارائه نکرده است. کمک‌های بین‌المللی نیز در سطحی نیست که بتواند بار این بحران انسانی را کاهش دهد.

با افزایش فشارهای منطقه‌ای، احتمال افزایش بی‌ثباتی اقتصادی و اجتماعی در غرب افغانستان تقویت می‌شود. این موج اخراج، اگر با بی‌توجهی جهانی همراه باشد، می‌تواند به یک بحران انسانی فراگیر بدل شود که تبعات آن فراتر از مرزهای افغانستان خواهد بود.


📌 خبرنگار مهاجرت و سیاست منطقه‌ای
📅 تاریخ نشر: ۲۶ سرطان ۱۴۰۴ / ۱۶ جولای ۲۰۲۵
📍 خبرگزاری آگاه

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button