
پوتین: روسیه کنترل ابتکار عمل در اوکراین را در دست دارد
ولادیمیر پوتین، رییسجمهور روسیه، اعلام کرد که از آغاز سال ۲۰۲۵ تا کنون نیروهای روسیه نزدیک به پنجهزار کیلومتر مربع از خاک اوکراین را تصرف کرده و ابتکار عمل در میدان جنگ را در دست دارند. او تاکید کرده که اهداف عملیات نظامی ویژه روسیه در اوکراین تغییر نکرده است.
پوتین روز سهشنبه، ۷ اکتوبر، در نشست شورای امنیت روسیه گفت:
«نیروهای مسلح روسیه اکنون کنترل کامل ابتکار راهبردی را در میدان جنگ در دست دارند.»
رییسجمهور روسیه افزود که از آغاز سال ۲۰۲۵، حدود ۴۹۰۰ کیلومتر مربع از خاک اوکراین و ۲۱۲ منطقه مسکونی توسط نیروهای روسیه تصرف شده است.
او همچنین مدعی شد که نیروهای اوکراینی «در تمام خطوط عقبنشینی میکنند، با وجود تلاشهای شدید برای مقاومت.»
پوتین تأکید کرده که اهداف روسیه از آغاز عملیات نظامی ویژه در فوریه ۲۰۲۲ همچنان شامل «غیرنظامیسازی و نازیزدایی اوکراین» است و هیچ تغییری نکرده است.
🧭 تحلیل آگاه:
اظهارات پوتین نشاندهنده تلاش روسیه برای تقویت روایت پیروزی در میدان جنگ و حفظ اعتماد داخلی و حمایت سیاسی در روسیه است. اعلام تصرف نزدیک به پنجهزار کیلومتر مربع، فارغ از صحت دقیق ارقام، حامل پیامی استراتژیک برای افکار عمومی داخلی و متحدان خارجی.
از منظر حقوقی، ادامه عملیات نظامی با توجیه «غیرنظامیسازی و نازیزدایی» همچنان زیر ذرهبین جامعه بینالملل قرار دارد. این ادعاها به لحاظ حقوق بینالملل قابل مناقشه بوده و میتواند به تقویت اقدامات دیپلماتیک و تحریمی علیه روسیه منجر شود.
از نظر نظامی، ادعای پوتین درباره کنترل ابتکار عمل، در واقع فشار روانی بر نیروهای اوکراینی و متحدان غربی آنهاست. این بیان ممکن است تلاشی برای ایجاد موقعیت چانهزنی در مذاکرات آتی یا تقویت تصویر سیاسی در عرصه جهانی باشد.
با این حال، کارشناسان نظامی هشدار میدهند که تصرف قلمرو محدود جغرافیایی لزوماً نشاندهنده کنترل استراتژیک کامل نیست و جنگ اوکراین با حضور نظامی گسترده و مقاومت محلی همچنان پیچیده و طولانیمدت باقی خواهد ماند.
از منظر انسانی، ادامه عملیات روسیه به معنای افزایش آوارگی، تلفات غیرنظامیان و تخریب زیرساختها در اوکراین است؛ شرایطی که بحران بشردوستانه را تشدید میکند و بر آینده صلح منطقهای تاثیر خواهد گذاشت.
تحلیل نهایی آگاه نشان میدهد که ادعای پوتین باید در بافت واقعی میدان نبرد و گزارشهای مستقل نظامی و رسانهای بررسی شود و در عین حال، جامعه جهانی باید بر مکانیزمهای نظارت و حقوق بشر تمرکز کند تا پیامدهای انسانی این درگیری کاهش یابد.




