درگیری شدید میان‌گروهی طالبان بر سر معدن طلا در شهربزرگ؛ آمر ارکان لوای اول کشته شد

خبرگزاری آگاه:
منابع محلی در ولایت بدخشان گزارش می‌دهند که درگیری شدیدی میان اعضای طالبان بر سر یک معدن طلا در ولسوالی شهربزرگ رخ داده است. این درگیری روز دوشنبه، ۵ عقرب، در روستای «آویز» روی داده و به کشته و زخمی شدن چند تن از اعضای طالبان منجر شده است. به گفته منابع، از جمله کشته‌شدگان حلیم حمیدی، آمر ارکان لوای اول طالبان، بوده است.

بر اساس اطلاعات منابع، درگیری میان عبدالرحمان عمار، فرمانده وابسته به فصیح‌الدین فطرت، رئیس ارتش طالبان، و حلیم حمیدی، فرمانده وابسته به سیف‌الدین تائیب، معاون انسجام اداره امور طالبان، رخ داده است. پیش‌تر برخی گزارش‌ها حاکی بود که این درگیری میان عمار و رئیس معدن طالبان بر سر سهم‌خواهی از پروژه‌های استخراج طلا بوده است.

منابع محلی همچنین می‌گویند که بیشتر فرماندهان طالبان در ولسوالی شهربزرگ از پروژه‌داران و استخراج‌کنندگان طلا باج می‌گیرند و افراد نزدیک به خود را در پروژه‌های معدنی شریک می‌سازند. این اقدامات پیش‌تر باعث تنش میان تاجران تاجیک و پشتون در منطقه شده بود و حالا زمینه درگیری میان فرماندهان طالبان را نیز فراهم کرده است.

برای مهار و پایان دادن به درگیری‌ها، عبدالرحمان خادم، فرمانده لوای اول فرقه ۲۱۹ عمر ثالث طالبان، به شهربزرگ اعزام شده است. منابع محلی تایید کردند که با حضور این فرمانده، درگیری‌ها به طور نسبی پایان یافته، اما روستای آویز هنوز تحت وضعیت نظامی قرار دارد و خطر تنش‌های جدید همچنان باقی است.

🔍 تحلیل آگاه
فساد، باج‌گیری و تهدید ثبات؛ معدن طلا و بحران مدیریت طالبان

درگیری‌های اخیر در شهربزرگ نمادی از ضعف سیستم مدیریتی طالبان و تمرکز قدرت در دست فرماندهان محلی است. معدن‌های طلا به جای آنکه منابع اقتصادی برای مردم باشند، به عرصه‌ای برای رقابت فرماندهان و ابزار فشار و باج‌گیری تبدیل شده‌اند. کارشناسان هشدار می‌دهند که ادامه این روند، اقتصاد جرمی و فساد سازمان‌یافته را تقویت کرده و فرصت‌های قانونی توسعه اقتصادی را از بین می‌برد.

از منظر امنیتی، حضور فرماندهان مسلح در مناطق معدنی و درگیری‌های میان‌گروهی باعث تضعیف ثبات محلی می‌شود. چنین خشونت‌هایی می‌تواند موجی از تنش‌های جدید و درگیری‌های مسلحانه در روستاهای اطراف ایجاد کند و امنیت مردم و سرمایه‌گذاران را تهدید نماید.

اقتصاد جرمی ناشی از استخراج غیرقانونی معادن، منبع اصلی درآمد گروه‌های مسلح و شبکه‌های وابسته به طالبان است. کارشناسان بر این باورند که با ادامه این روند، طالبان عملاً منابع طبیعی کشور را به ابزاری برای تثبیت قدرت محلی و گسترش نفوذ شبکه‌های مسلح تبدیل می‌کنند. این وضعیت نه تنها توسعه اقتصادی پایدار را به تعویق می‌اندازد، بلکه امنیت و ثبات منطقه‌ای را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد.

در سطح داخلی، این درگیری‌ها پیامی روشن برای مردم افغانستان دارد: فرماندهان طالبان امنیت مرزها و منابع طبیعی را اولویت نمی‌دانند و مدیریت منابع ملی را به ابزارهای شخصی و قدرت‌طلبانه خود تبدیل کرده‌اند. چنین شرایطی، زمینه‌ساز افزایش فساد، بی‌اعتمادی مردم و ضعف ساختاری حکومت طالبان است.

از نگاه منطقه‌ای، ادامه باج‌گیری و درگیری‌های معدنی می‌تواند روابط افغانستان با کشورهای همسایه، به‌ویژه تاجیکستان و پاکستان، را تحت تأثیر قرار دهد. هرگونه تشدید خشونت‌های داخلی در مناطق مرزی، ممکن است موج جدیدی از درگیری‌های فرامرزی و چالش‌های امنیتی برای منطقه ایجاد کند.

در نهایت، درگیری‌های شهربزرگ و تلفات میان فرماندهان طالبان، هشدار جدی است درباره ضرورت شفافیت در مدیریت منابع طبیعی و مهار فساد داخلی در حکومت طالبان. در غیاب این اصلاحات، استخراج معادن نه تنها ثروت ملی را به خطر می‌اندازد، بلکه موجب افزایش قدرت شبکه‌های مسلح و بی‌ثباتی مداوم افغانستان خواهد شد.