اجبار به ریش و اطاعت؛ طالبان در دانشگاه شیخ زاید خوست دانشجویان را در نشست اجباری درباره «ریش و احزاب» محاصره کردند

منابع محلی در خوست به خبرگزاری آگاه می‌گویند جنگ‌جویان طالبان روز چهارشنبه در اقدامی اجباری، دروازه دانشگاه شیخ زاید را بسته و دانشجویان را وادار کردند تا در نشستی با موضوع «ریش، احزاب و اخلاق اسلامی» شرکت کنند. در این نشست، والی طالبان از دانشجویان خواسته است که ریش خود را همانند اعضای این گروه بگذارند و از هرگونه فعالیت سیاسی خودداری کنند.

به گزارش خبرنگار آگاه در خوست، طالبان صبح امروز، چهارشنبه (۷ عقرب)، دروازه‌های دانشگاه شیخ زاید را به روی دانشجویان بسته و مانع خروج آنان تا پایان نشستی شدند که به دستور والی طالبان برگزار شده بود.

منابع دانشگاهی می‌گویند که نشست در تالار بزرگ این دانشگاه با حضور والی طالبان، رئیس دانشگاه و شمار زیادی از مأموران امر به معروف و نهی از منکر برگزار گردید.

به گفتهٔ منابع، والی طالبان در سخنانش خطاب به دانشجویان گفت:

«اگر ریش بگذارید، دیگر تفاوتی میان شما و طلاب مدارس وجود نخواهد داشت و دانشگاه‌های اسلامی ما با مدارس ما یکی می‌شوند.»

در این نشست همچنین از دانشجویان خواسته شده که از هرگونه ارتباط با «احزاب سیاسی، گروه‌های اجتماعی و نهادهای غرب‌گرا» پرهیز کنند.
منابع محلی تأکید می‌کنند که فضای نشست به‌شدت امنیتی و اجباری بوده و هیچ دانشجویی حق ترک محل را نداشته است.

این اقدام طالبان در حالی صورت می‌گیرد که یوناما در گزارش تازه خود (۶ عقرب) از بازداشت بیش از ۱۰۰ تن در قندهار به‌دلیل تراشیدن ریش خبر داده است. یوناما این اقدامات را نقض آشکار آزادی‌های فردی و رفتاری دانسته و خواستار پایان دادن به فشارهای مذهبی بر شهروندان افغانستان شده است.

دانشجویان خوست در گفت‌وگو با آگاه گفته‌اند که «این رفتار طالبان، دانشگاه را به پادگان نظامی تبدیل کرده است» و بسیاری از آنان نگران‌اند که در آینده، تحصیل نیز مشروط به تبعیت ظاهری از طالبان شود.

🔍 تحلیل آگاه

از کنترل ظاهر تا مهندسی اندیشه — طالبان در پی همسان‌سازی کامل نظام آموزشی

۱. تحمیل ایدئولوژی از طریق ظاهر:
در حکومت طالبان، «ریش» صرفاً نماد مذهبی نیست، بلکه نشانه‌ای از وفاداری سیاسی و پذیرش اقتدار ایدئولوژیک این گروه است. اجبار به گذاشتن ریش در محیط‌های علمی، بخشی از روند حذف استقلال فکری و فرهنگی دانشگاه‌ها محسوب می‌شود.

  1. یکسان‌سازی دانشگاه و مدرسهٔ دینی:
    جملهٔ والی طالبان که گفته است «با گذاشتن ریش، تفاوت دانشگاه و مدرسه از بین می‌رود» آشکارا نشان‌دهندهٔ سیاست بلندمدت این گروه برای حذف مرز میان آموزش مدرن و سنتی است. این رویکرد عملاً دانشگاه‌ها را از مرکز علم و پژوهش، به ابزار تبلیغاتی و تربیتی ایدئولوژیک تبدیل می‌کند.
  2. نقض گستردهٔ آزادی‌های فردی:
    تحمیل ظاهر، کنترل رفتار، و ممنوعیت فعالیت سیاسی دانشجویان، نقض آشکار ماده‌های متعدد اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق حقوق مدنی و سیاسی است. طالبان با تداوم چنین سیاست‌هایی، نظام آموزشی کشور را از محتوا تهی می‌سازند و روحیهٔ علمی نسل جوان را درهم می‌شکنند.
  3. پیامد اجتماعی:
    دانشگاه‌هایی که به‌جای علم، ابزار تبلیغ می‌شوند، نه‌تنها تولید دانش را متوقف می‌کنند بلکه موج تازه‌ای از مهاجرت نخبگان را رقم می‌زنند. این، به‌گفته کارشناسان، بزرگ‌ترین فاجعهٔ خاموش در زیر پوست افغانستان امروز است.

🟣 نتیجه‌گیری

تحمیل ریش و کنترل ظاهری دانشجویان، تنها یک اقدام انضباطی نیست؛ بلکه بخشی از پروژهٔ طالبان برای بازسازی جامعه بر مبنای یک الگوی ایدئولوژیک مطلق‌گرایانه است. دانشگاه شیخ زاید خوست، حالا نماد تقابل میان «دانش و اجبار» شده است — جایی که علم باید با ریش سنجیده شود.


📍 منبع: گفت‌وگو با منابع محلی و دانشجویان دانشگاه شیخ زاید خوست
📰 تهیه و تنظیم: بخش اجتماعی – خبرگزاری آگاه

مقالات مرتبط

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button