پایان تعطیلی ۴۳روزه دولت امریکا؛ ترامپ لایحه تأمین بودجه را امضا کرد
با امضای دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، دومین تعطیلی طولانیمدت دولت در دوران او پس از ۴۳ روز پایان یافت؛ تعطیلیای که شکافهای حزبی در واشنگتن را بیش از هر زمان دیگری آشکار کرد.
دونالد ترامپ شامگاه چهارشنبه، ۱۲ نوامبر، لایحهی تأمین بودجه دولت فدرال را که پیشتر در سنا و مجلس نمایندگان تصویب شده بود، در دفترش به امضا رساند. با امضای این لایحه، دولت ایالات متحده تا ۳۰ جنوری آینده تأمین مالی خواهد شد و دهها ادارهٔ فدرال که طی بیش از یکماه گذشته فلج شده بودند، فعالیتهای عادی خود را از سر میگیرند.
این لایحه تنها چند ساعت پس از رأیگیری مجلس نمایندگان به امضا رسید؛ جایی که ۲۲۲ نماینده با آن موافقت و ۲۰۹ تن مخالفت کردند.
تعطیلی اخیر، دومین تعطیلی دولت در دورهٔ ریاستجمهوری ترامپ بود و بهگفته ناظران، به شکافهای حزبی میان جمهوریخواهان و دموکراتها بیش از پیش دامن زده است.
براساس این لایحه، کمکهای غذایی متوقفشده دوباره آغاز میشود و صدها هزار کارمند فدرال که در جریان تعطیلی یا بدون حقوق کار کرده بودند یا بهطور موقت اخراج شده بودند، دوباره به کار برگشته و حقوق معوقه خود را دریافت خواهند کرد. مجموعاً حدود ۶۷۰ هزار کارمند دولت دوباره وارد چرخهٔ کاری میشوند.
ترامپ از مردم امریکا خواسته است که «به یاد داشته باشند دموکراتها چه کردند» و در انتخابات میاندورهای سال آینده، واکنش سیاسی مناسب نشان دهند.
تحلیل آگاه:
پایان تعطیلی ۴۳روزه نه تنها نشانه بازگشت موقتی دولت به حالت عادی است، بلکه یادآور شکنندگی ساختار سیاسی امریکا نیز هست؛ ساختاری که روزبهروز بیشتر قربانی رقابت حزبی میشود. تعطیلی اخیر نشان داد که حتی ابتداییترین کارکردهای دولت—پرداخت حقوق کارمندان، خدمات غذایی، حمایت اجتماعی—میتواند به ابزار فشار سیاسی بدل شود.
هرچند ترامپ تلاش دارد این پیروزی سیاسی را به نام خود ثبت کند، اما واقعیت این است که توافق کنونی تنها یک «وقفه» موقت در جدال عمیقتر بر سر بودجه و بدهی فدرال است. با نزدیکشدن به ۳۰ جنوری، امریکا احتمالاً وارد یک دور تازه از چانهزنیهای تنشآلود خواهد شد؛ چانهزنیهایی که میتواند دوباره سایه تعطیلی بر دولت بیندازد.
برای شهروندان عادی، این پایان تعطیلی شاید یک نفس راحت باشد، اما برای نظام سیاسی امریکا یک زنگ هشدار است: دولتی که بارها درگیر توقف خدمات اساسی شود، از درون فرسوده میشود؛ و نتیجهٔ نهایی، بیاعتمادی اجتماعی و بیثباتی سیاسی خواهد بود.
