
گزارش جیمستون: تاجمیر جواد، معاون استخبارات طالبان، به دلیل پیوند با داعش و القاعده به «چهرهای خطرناک» بدل شده است
مجلهی جیمستون در گزارشی تازه میگوید تاجمیر جواد، معاون استخبارات طالبان و از فرماندهان برجسته شبکه حقانی، به دلیل ارتباطات مشکوک با عناصر داعش خراسان و القاعده و نقش او در هدایت عملیاتهای انتحاری، به یکی از خطرناکترین چهرههای این گروه تبدیل شده است.
خبرگزاری آگاه:
مجلهی جیمستون در گزارشی تحلیلی اعلام کرده است که تاجمیر جواد، معاون استخبارات گروه طالبان، طی سالهای اخیر به یکی از مهرههای کلیدی شبکه حقانی و استخبارات طالبان بدل شده و به دلیل ارتباطات گسترده با عناصر داعش خراسان و القاعده، نگرانیهای جدی امنیتی ایجاد کرده است.
براساس گزارش، جواد نه تنها هدایت عملیاتهای انتحاری و ترورهای هدفمند را بر عهده داشته، بلکه پس از حمله مرگبار «دروازه آبی» در سال ۲۰۲۱، مسیر خروج امن برای برخی از اعضای مرتبط با شبکههای تروریستی فراهم کرده است.
گزارش میافزاید که ارتباط جواد با جناح سختگیر شبکه حقانی از سال ۲۰۱۳ آغاز شده و او طی این مدت تحت آموزش مستقیم سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان و رهبر شبکه حقانی، قرار داشته است. نقش او در دستگاه تبلیغاتی طالبان و مدیریت ساختارهای عملیاتی شبکه، از جمله نظارت بر واحد انتحاری موسوم به «الحمزه»، بخش دیگری از فعالیتهای او خوانده شده است.
طبق یافتههای جیمستون، تاجمیر جواد از سال ۲۰۱۸ تا زمان سقوط کابل در اگست ۲۰۲۱، برنامههای آموزش بمبگذاران انتحاری را طراحی و مدیریت کرده و در چندین عملیات مهم، از جمله ترور جنرال عبدالرازق اچکزی، نقش کلیدی داشته است.
گزارش هشدار میدهد که حضور چنین چهرهای در رأس استخبارات طالبان، در حالی که او با عناصر وابسته به داعش و القاعده در تماس بوده، پرسشهای تازهای درباره میزان کنترل طالبان بر شاخههای تندرو و ظرفیت این گروه برای جلوگیری از عملیاتهای خشونتآمیز ایجاد کرده است.
مجله جیمستون تأکید کرده است که این وضعیت میتواند تهدیدهای امنیتی در سطح منطقه را افزایش داده و خطر گسترش فعالیتهای تروریستی در افغانستان و فراتر از مرزهای آن را تشدید کند.
تحلیل آگاه:
گزارش جیمستون درباره تاجمیر جواد، بار دیگر یکی از مهمترین نگرانیهای جامعه جهانی در برخورد با طالبان را برجسته میسازد: حضور چهرههایی که همزمان با چند شبکه تروریستی ارتباط دارند و در ساختار قدرت طالبان نیز نقش محوری ایفا میکنند. در چنین وضعیتی، تفکیک میان ساختار رسمی امنیتی طالبان و شبکههای تروریستی همپوشان، دشوارتر از همیشه است.
تاجمیر جواد از نسل جدید فرماندهان شبکه حقانی است؛ نسلی که برخلاف فرماندهان سنتی طالبان، آموزش امنیتی، تبلیغاتی و عملیاتی منسجم دریافت کردهاند و در میدان جنگ و مدیریت عملیاتهای پیچیده، نقش برجستهای داشتهاند. این جایگاه سبب شده حضور او در رأس استخبارات طالبان پیامدهایی فراتر از یک انتصاب معمول داشته باشد.
ارتباط ادعایی او با اعضای داعش و القاعده، اگر دقیق باشد، یک چالش بنیادین را آشکار میکند:
طالبان هنوز قادر نیست –یا نمیخواهد– میان ساختار امنیتی خود و گروههای تندرو مرزبندی روشن ایجاد کند. شبکه حقانی بهطور تاریخی در مرکز این ابهام قرار داشته و جواد یکی از محصولهای همین ساختار است.
پیامی که این گزارش به بازیگران منطقهای میدهد، بهویژه کشورهای آسیای میانه، پاکستان و ایران، قابل توجه است:
تا زمانی که چنین چهرههایی در رأس دستگاه امنیتی طالبان حضور دارند، خطر نفوذ، همکاری یا دستکم همزیستی میان طالبان و گروههای جهادی بینالمللی باقی خواهد ماند. این وضعیت، علاوه بر تهدید داخلی، میتواند مسیر شبکههای تروریستی را بهسوی منطقه بازتر کند و فضای بیثباتی را گسترش دهد.
بهطور کلی، گزارش جیمستون تصویر دیگری از بحران امنیتی افغانستان پس از ۲۰۲۱ ارائه میدهد؛ بحرانی که ریشههای آن تنها در فقر و بیثباتی سیاسی نیست، بلکه در ترکیب پیچیدهای از روابط پنهانی، پیوندهای ایدئولوژیک و نفوذ ساختارهای موازی امنیتی نهفته است.



