طالبان یک دانشجو را بهدلیل اظهار نظر در فیسبوک درباره اعدام اخیر در خوست بازداشت کردند
منابع محلی در قندهار میگویند یک دانشجو پس از انتقاد از اعدام اخیر طالبان در خوست، از محیط دانشگاه بیرون کشیده و به محل نامعلوم منتقل شده است. این اقدام در ادامه موج تازه بازداشتهای طالبان بهدلیل فعالیت کاربران در شبکههای اجتماعی صورت گرفته است.
خبرگزاری آگاه:
منابع محلی امروز چهارشنبه، ۱۲ قوس، به خبرگزاری آگاه گفتند که طالبان یک دانشجو بهنام احمدالله را پس از نشر یک پُست انتقادی در فیسبوک بازداشت کردهاند.
به گفته این منابع، احمدالله دانشجوی دانشکده طب یکی از دانشگاههای خصوصی در شهر قندهار و باشنده ولسوالی ناوه ولایت غزنی است. طالبان صبح امروز او را از محوطه دانشگاه بیرون کرده و بدون ارائه دلیل مشخص، به مکان نامعلوم انتقال دادهاند.
این دانشجو در واکنش به اعدام یک فرد توسط طالبان در ولایت خوست نوشته بود:
«به نسل آینده چگونه میتوان آموخت که راه پیشرفت کشور تفنگ نه، بلکه قلم است؟»
منابع میگویند همین جمله سبب بازداشت او شده است.
بازداشت احمدالله در حالی صورت میگیرد که طالبان طی هفتههای اخیر فشار بر کاربران شبکههای اجتماعی را افزایش دادهاند و افراد را بهدلیل ابراز نظر، نقد رفتار طالبان یا نشر ویدیوهای غیرهمسو بازداشت میکنند.
در رویدادی دیگر، محتسبان امربهمعروف طالبان ملک اکبر مشهور به «کاکا ملک»، از چهرههای فعال در تیکتاک را نیز بازداشت کردهاند. دلیل بازداشت او نیز هنوز روشن نیست.
تحلیل آگاه:
بازداشت احمدالله یک بار دیگر نشان میدهد که طالبان فضای مجازی را نیز بخشی از حوزه کنترل امنیتی خود تعریف کردهاند. طالبان که نتوانستهاند جریان نقد و پرسشگری را در جامعه خاموش کنند، اکنون با محدود کردن دانشجویان، کاربران معمولی و چهرههای شبکههای اجتماعی میکوشند روایت رسمی خود را تحمیل کنند.
انتقاد این دانشجو نه تحریکآمیز بود و نه سیاسی؛ صرفاً پرسشی بنیادی درباره اولویت قلم بر تفنگ در ساختن آینده افغانستان. اما همین پرسش ساده برای گروهی که مشروعیت خود را بر پایه زور، رعب و تفسیر سختگیرانه از نظم اجتماعی بنا کرده، تهدید تلقی میشود.
موج بازداشتهای اخیر نشان میدهد که طالبان از تبدیلشدن شبکههای اجتماعی به فضای گفتوگو، اعتراض مسالمتآمیز و نقد مدنی هراس دارند. این رفتار، تصویری روشن از وضعیت آزادی بیان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان ارائه میدهد: هر صدای متفاوت، حتی یک جمله ساده دانشجویی، میتواند به بازداشت، سرکوب و ناپدیدسازی منجر شود.
در حالیکه طالبان از “آرامش” و “امنیت” سخن میگویند، بازداشت یک دانشجو بهخاطر یک جمله، بیشتر بیانگر شکنندگی و هراس درونی این گروه از هر نوع پرسشگری است. چنین رویکردی نهتنها باعث خاموشی جامعه نمیشود، بلکه شکاف میان مردم و حکومت طالبان را عمیقتر میسازد.
