سازمان ملل: بدون زنان، نظام صحی افغانستان فرو میپاشد
صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) تأکید کرده است که کارکنان زن حوزه سلامت ستون اساسی ارائه خدمات صحی در افغانستان هستند و محدودیتهای طالبان دسترسی زنان و دختران به درمان را به خطر انداخته است.
خبرگزاری آگاه:
صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) روز چهارشنبه، ۱۹ قوس، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که حضور زنان در نظام صحی افغانستان تنها یک ضرورت حرفهای نیست، بلکه ضامن اصلی ارائه خدمات حیاتی به زنان و دختران در سراسر کشور است.
این نهاد تأکید کرده است که توانمندسازی و حمایت از کارکنان زن صحی، شرط مهمی برای تضمین دسترسی زنان به خدمات درمانی و مراقبتهای ضروری بهداشتی است.
UNFPA یک روز پیش نیز هشدار داده بود که نبود خدمات درمانی و حمایت روانی برای زنان، سلامت آنان را در معرض خطر جدی قرار داده و پیامدهای آن ممکن است برای نسلها باقی بماند.
این نگرانیها در حالی مطرح میشود که دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) چندی پیش گزارش داد طالبان در برخی ولایتها از جمله قندهار، زابل و هلمند، به زنان بدون محرم اجازه درمان در شفاخانهها نمیدهند.
از سوی دیگر، حدود یک ماه پیش طالبان حضور بیماران زن «بدون حجاب» را در شفاخانه حوزوی هرات ممنوع کردند؛ تصمیمی که با واکنش شدید نهادهای حقوقی و مدافع سلامت زنان مواجه شد.
تحلیل کوتاه آگاه:
نظام صحی افغانستان اکنون در برابر یک تناقض خطرناک قرار دارد:
🔻 طالبان میگویند زنان باید درمان شوند، اما همزمان دسترسیشان به درمان را محدود میکنند.
🔻 آنها ادعا میکنند سلامت جامعه اهمیت دارد، اما نیروهای اصلی سلامت یعنی پرستاران، قابلهها و داکتران زن را از حضور آزادانه و مؤثر محروم میکنند.
در یک جامعه سنتی، بیشتر زنان تنها از پزشک یا پرستار زن خدمات میگیرند. وقتی کارمندان زن حذف شوند، میلیونها زن و دختر عملاً از حق درمان محروم میشوند. به همین دلیل، سازمان ملل هشدار میدهد که بدون حضور زنان، نظام صحی افغانستان نه ناکارآمد، بلکه عملاً فلج خواهد شد.
طالبان با محدودیتهای شدید بر درمان، عملاً بدن زنان را به میدان سیاست تبدیل کردهاند. سلامت، حق طبیعی هر انسان است، اما در افغانستان به ابزار کنترل اجتماعی تبدیل شده است. این وضعیت، نه تنها اخلاقاً غیرانسانی است، بلکه از نظر شرعی و قانونی نیز هیچ توجیه ندارد، زیرا حفظ جان در آموزههای اسلامی بر تمام احکام دیگر مقدم است.
هرچقدر نهادهای بینالمللی هشدار بدهند، بدون فشار ساختارمند و حمایت عملی از کارکنان زن صحی، خطر فروپاشی کامل نظام سلامت زنان در افغانستان جدی است. و در چنین فروپاشیای، اولین قربانی، نه سازمانهای جهانی، بلکه مادران، نوزادان و نسل آینده این سرزمین خواهند بود.
