پاکستان در شورای امنیت: «۶۰ اردوگاه تروریستی در افغانستان فعالاند؛ بزرگترین تهدید علیه اسلامآباد»
نماینده دایمی پاکستان در سازمان ملل هشدار داده است که گروههای تروریستی از خاک افغانستان علیه اسلامآباد فعالیت میکنند و بیش از ۶۰ اردوگاه تروریستی در این کشور فعال است. او همچنین مدعی شد که فعالیتهای افراطی اکنون به فضای سایبری نیز گسترش یافته است.
خبرگزاری آگاه
عاصم افتخار احمد، نماینده دایمی پاکستان در سازمان ملل، روز پنجشنبه ۲۷ سنبله در نشست شورای امنیت گفت: «افغانستان به مأمن گروههایی چون القاعده، داعش خراسان و تحریک طالبان پاکستان بدل شده است که با مصونیت کامل از خاک این کشور فعالیت میکنند.»
به گفته او، دستکم ۶۰ اردوگاه تروریستی در افغانستان بهعنوان مراکز نفوذ و برنامهریزی حملات علیه غیرنظامیان، نیروهای امنیتی و پروژههای توسعهای در پاکستان فعالیت دارند.
نمایندهگی پاکستان تأکید کرد که تهدیدها محدود به جغرافیا نیست و اکنون به فضای سایبری نیز کشیده شده است. او مدعی شد: «بیش از ۷۰ حساب تبلیغاتی مرتبط با آیپی افغانستان پیامهای افراطی و تحریکآمیز علیه پاکستان نشر میکنند.»
اسلامآباد از شورای امنیت خواست تا اقدام بینالمللی قویتری علیه شبکههایی انجام شود که چه در «پلتفرمهای فزیکی» و چه در فضای دیجیتال، از خاک افغانستان برای ضربهزدن به پاکستان استفاده میکنند.
تحلیل آگاه
اظهارات تازه پاکستان بار دیگر نشان میدهد که کابل و اسلامآباد عملاً در یک میدان اتهامزنی متقابل گیر افتادهاند. طالبان همواره ادعای حضور و فعالیت گروههای تروریستی در افغانستان را رد کردهاند و در مقابل، پاکستان را به «مداخله و ایجاد ناامنی» متهم کرده است.
این هشدار رسمی پاکستان به شورای امنیت چند پیام روشن دارد:
- فشار دیپلماتیک علیه طالبان: اسلامآباد تلاش دارد طالبان را در سطح جهانی بهعنوان مأمن تروریسم معرفی کند؛ چیزی که میتواند مشروعیت خارجی طالبان را بیش از پیش تضعیف کند.
- بحران اعتماد امنیتی: پاکستان با این موضعگیری در واقع اعتراف میکند که توان کنترول مرزهای خود را ندارد و تهدید داخلی را به افغانستان نسبت میدهد.
- بُعد سایبری: اشاره به ۷۰ حساب افراطی با آیپی افغانستان نشان میدهد که جنگ دیگر فقط در مرزها نیست، بلکه در فضای مجازی نیز جریان دارد. این موضوع احتمال سختگیری طالبان بر اینترنت و آزادی بیان در افغانستان را بیشتر خواهد کرد؛ چیزی که همین حالا با محدودیتهای تازه در قطع فایبر نوری دیده میشود.
واقعیت این است که رابطه طالبان و پاکستان وارد مرحلهای از بیاعتمادی عمیق شده است. در حالیکه طالبان خود را قدرت مستقل میدانند، اسلامآباد میخواهد فشار جهانی علیه آنها افزایش یابد. این وضعیت میتواند افغانستان را در مرکز جدال امنیتی و سایبری منطقهای قرار دهد و هزینههای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی سنگینی برای مردم عادی به همراه داشته باشد.
