درمان زخمهای خاموش؛ سازمان ملل از نقش حیاتی حمایت روانی در توانمندسازی زنان میگوید
صندوق جمعیت سازمان ملل متحد میگوید خدمات حمایت روانی–اجتماعی میتواند زندگی زنان را از درون دگرگون کند؛ بهویژه زنانی که زیر فشار فقر، مهاجرت، محدودیتهای سنتی و محرومیت از آموزش و کار نفس میکشند.
خبرگزاری آگاه
صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) اعلام کرده است که خدمات حمایت روانی–اجتماعی نقش مهمی در بهبود سلامت روان و توانمندسازی زنان دارد؛ بهخصوص زنانی که در شرایط دشوار زندگی و مهاجرت بهسر میبرند.
این نهاد روز پنجشنبه، ۲ دلو، گزارش داد زنانی که با فشارهای خانوادگی و محدودیتهای سنتی روبهرو هستند و دسترسی محدودی به تحصیل یا کار دارند، بیشتر در معرض افسردگی، اضطراب و انزوای اجتماعی قرار میگیرند.
براساس این گزارش، مراکز ویژه زنان و کودکان که خدمات مشاوره فردی و گروهی ارائه میکنند، توانستهاند به بهبود سلامت روان، افزایش اعتمادبهنفس و تقویت مهارتهای اجتماعی زنان کمک کنند.
صندوق جمعیت سازمان ملل تأکید کرده است که دسترسی به چنین خدماتی نهتنها وضعیت روانی زنان را بهتر میکند، بلکه روابط خانوادگی و مشارکت اجتماعی آنان را نیز تقویت میسازد.
تحلیل آگاه
در افغانستان امروز، زخمهای زنان فقط بر تن نیست؛ بیشترشان در ذهن و روح باقی ماندهاند. جنگ، فقر، مهاجرت، محدودیتهای تحمیلی و حذف از اجتماع، روان زنان را به میدان خاموش نبرد تبدیل کرده است؛ میدانی که صدای انفجار ندارد، اما ویرانیاش عمیقتر است.
وقتی سازمان ملل از «حمایت روانی–اجتماعی» حرف میزند، در واقع از بازگرداندن حق زیستن انسانی سخن میگوید. زنی که اجازه آموزش ندارد، کار ندارد و مدام زیر فشار سنت و ترس زندگی میکند، نه فقط فقیر اقتصادی است؛ فقیر روحی و اجتماعی هم میشود.
مراکز مشاوره برای زنان در چنین شرایطی فقط اتاق درمان نیستند؛
آنها پناهگاه کرامتاند.
جایی که زن دوباره خودش را بهعنوان انسان، نه ابزار خاموش خانواده و جامعه، بازمییابد.
اما این گزارش یک هشدار هم دارد:
اگر ساختارهای سیاسی و اجتماعی راه تنفس را بر زنان ببندند، هیچ نسخه درمانی بهتنهایی کافی نخواهد بود.
