امضای قرارداد ۹۴۰۷ مگاوات برق میان برشنا و شرکت‌های خصوصی؛ وعده تازه در سایه کمبود مزمن برق

لید:

شرکت دولتی برشنا تحت کنترول طالبان اعلام کرده است که با شماری از شرکت‌های خصوصی برای تولید بیش از ۹ هزار مگاوات برق قرارداد امضا کرده است. این در حالی است که با گذشت چهار سال از سلطه طالبان، هنوز بحران برق در افغانستان پابرجاست و میلیون‌ها شهروند روزانه با قطعی‌های طولانی‌مدت مواجه‌اند.

متن خبر:

کابل – آگاه: شرکت دولتی برشنا روز شنبه، ۱۵ سنبله، در یک نشست در هتل اینترکانتیننتال کابل از امضای تفاهم‌نامه و قرارداد جدید با شرکت‌های خصوصی برای «تولید ۹ هزار و ۴۰۷ مگاوات برق» خبر داد.

به گفته‌ی این شرکت، در مراسم امضای این قراردادها وزیران انرژی اوزبیکستان و ترکمنستان و رئیس شرکت برق تاجیکستان نیز حضور داشته‌اند. دفتر عبدالغنی برادر، معاون رئیس‌الوزرای طالبان، اعلام کرده است که کار عملی پروژه‌هایی که با اوزبیکستان قرارداد آن نهایی شده، از همین روز آغاز شده است.

بر اساس خبرنامه برشنا، پروژه‌ها شامل افزایش ظرفیت خط ۵۰۰ کیلوولت سرخان–پلخمری، گسترش سب‌استیشن‌های دشت‌الوان و ارغندی، و امتداد خط ۲۲۰ کیلوولت تا سب‌استیشن شیخ‌مصری در ننگرهار است.

افغانستان بخش اعظم برق مورد نیاز خود را از کشورهای اوزبیکستان، تاجیکستان و ایران وارد می‌کند. این وابستگی، در کنار مدیریت ضعیف و فقدان تولید داخلی، باعث کمبود جدی و قطعی‌های گسترده برق شده است.

با وجود وعده‌های مکرر طالبان در چهار سال گذشته، مشکل برق همچنان یکی از چالش‌های بزرگ شهروندان است. در برخی مناطق کشور، به‌ویژه در فصل زمستان، مردم تنها تا ۱۲ ساعت در شبانه‌روز به برق دسترسی دارند.

تحلیل آگاه:

امضای قرارداد ۹۴۰۷ مگاواتی شاید در ظاهر یک دستاورد بزرگ به نظر برسد، اما تردیدهای جدی نسبت به عملی‌شدن آن وجود دارد. نخست، افغانستان زیر حاکمیت طالبان با بحران مشروعیت بین‌المللی روبه‌روست و جذب سرمایه‌گذاری خارجی در چنین شرایطی با ریسک بالا همراه است. دوم، نبود امنیت پایدار و زیرساخت‌های ابتدایی، اجرای پروژه‌های عظیم انرژی را دشوار و پرهزینه می‌کند.

کارشناسان باور دارند که این اقدام بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد و طالبان می‌خواهند از آن به عنوان «نمایش پیشرفت» استفاده کنند، در حالی که مشکلات برق در سطح روزمره همچنان بدون تغییر باقی مانده است.

از سوی دیگر، وابستگی افغانستان به برق وارداتی نه تنها ادامه دارد بلکه در صورت تنش‌های سیاسی با کشورهای همسایه می‌تواند وضعیت بدتر شود. در واقع، تا زمانی که تولید داخلی برق از منابع پایدار مانند آب، آفتاب و باد توسعه نیابد، قراردادهای میلیاردی روی کاغذ، زندگی شهروندان عادی را روشن‌تر نخواهد کرد.