طالبان به عبادتگاه اسماعیلیان یورش بردند؛ مسدودسازی جماعتخانهها در بدخشان، ضربه مستقیم به آزادی مذهب
مسدود شدن جماعتخانهی اسماعیلیان در ولسوالی اشکاشم بدخشان توسط طالبان، زنگ خطر تازهای درباره سرکوب اقلیتهای مذهبی در افغانستان به صدا درآورده است.
خبرگزاری آگاه
منابع محلی از ولایت بدخشان میگویند که اعضای طالبان در ولسوالی اشکاشم، یک جماعتخانهی متعلق به پیروان مذهب اسماعیلی را مسدود کردهاند.
منابع سهشنبه، ۷ دلو/بهمن، تأیید کردند که این رویداد روز گذشته رخ داده و طالبان دروازهی جماعتخانهای را در روستای «صیاد» بسته و از برگزاری نماز و دیگر مراسم مذهبی جلوگیری کردهاند.
به گفته ساکنان محل، طالبان ادعا کردهاند که این مکان در گذشته مسجد بوده و به همین دلیل باید تعطیل شود.
باشندگان روستای صیاد اما تأکید دارند که این مکان سالهاست بهعنوان جماعتخانهی اسماعیلیان استفاده میشود و در این روستا دهههاست هیچ خانوادهی اهل سنت حضور نداشته است.
در حال حاضر بیش از ۸۰ خانوادهی اسماعیلی در صیاد زندگی میکنند که گفته میشود پیشینه حضورشان در این منطقه به صدها سال میرسد.
طبق گزارشها، طالبان در هفتههای اخیر در ولسوالیهای زیباک و نُسی بدخشان نیز چندین جماعتخانهی اسماعیلیان را مسدود کردهاند.
این اقدام موجی از نگرانی را در میان باشندگان محل و مدافعان آزادیهای مذهبی برانگیخته است.
تحلیل آگاه
مسدودسازی جماعتخانههای اسماعیلیان در بدخشان، نشانه روشنی از تنگتر شدن دایره تحمل مذهبی در افغانستان تحت حاکمیت طالبان است. طالبان که خود را مدافع «شریعت» معرفی میکنند، عملاً قرائت تکصدایی از دین را بر جامعه تحمیل میکنند و دیگر مذاهب اسلامی را به حاشیه میرانند.
اسماعیلیان بدخشان نه مهاجران تازهواردند و نه اقلیتی بیریشه؛ آنها قرنها در این مناطق زندگی کردهاند. بستن عبادتگاه آنان به معنای انکار تاریخ، هویت و حق طبیعی عبادت است.
از نگاه حقوقی، این اقدام نقض صریح آزادی مذهب است؛ حقی که در تمام اسناد بینالمللی بهعنوان یکی از بنیادیترین حقوق بشر شناخته میشود. از نگاه امنیتی نیز، چنین سیاستهایی شکاف مذهبی ایجاد میکند و بذر بیاعتمادی و تنش اجتماعی را میکارد.
طالبان با این رویکرد نهتنها مشروعیت داخلی خود را تضعیف میکنند، بلکه پیام خطرناکی به جهان میفرستند: افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان جایی برای تنوع مذهبی و همزیستی مسالمتآمیز ندارد.
