سنا کمک به افغانستان را میبندد؛ امریکا پول طالبان را قطع میکند
کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده لایحهای را تصویب کرده است که هدف آن قطع کامل دسترسی طالبان به کمکهای مالی امریکا است؛ اقدامی که میتواند بیش از ۶۳۱ میلیون دالر اختصاصیافته برای افغانستان را به خزانه امریکا برگرداند و معادلات سیاسی و انسانی این کشور را وارد مرحله تازهای کند.
خبرگزاری آگاه
کمیته روابط خارجی سنای امریکا روز پنجشنبه لایحهای را تصویب کرد که میخواهد کمکهای ایالات متحده به افغانستان تحت کنترول طالبان را متوقف کند.
رند پال، سناتور جمهوریخواه، با استقبال از این تصمیم گفت اگر این لایحه به قانون تبدیل شود، ۶۳۱ میلیون دالر که برای بازسازی افغانستان در نظر گرفته شده بود، به وزارت خزانهداری امریکا بازمیگردد.
او تاکید کرد که منابع ایالات متحده باید در خدمت دفاع از خود امریکا باشد و افزود:
«لایحهی عدم تخصیص دالرهای مالیاتدهندگان به تروریستها، جریان پول به مأموریتهای شکستخورده در خارج را متوقف میکند و امنیت و مالیاتدهندگان ما را دوباره در مرکز سیاستگذاری قرار میدهد.»
پال تصریح کرد که هیچ کشوری یا نهادی که طالبان را سر پا نگه میدارد، نباید از پول مالیاتدهندگان امریکایی استفاده کند. به گفته او:
«امریکا نباید هزینه کسانی را بپردازد که در کنار دشمنان ما میایستند.»
او همچنین گفت که این لایحه تعهد کورکورانه واشنگتن برای اسکان مجدد افغانها بدون تدابیر امنیتی کافی را پایان میدهد و مدعی شد پیشتر یک عضو گارد ملی امریکا توسط فردی که در روند اسکان مجدد وارد شده بود، کشته شده است.
به باور رند پال، کمکهای خارجی امریکا سالها بدون پاسخگویی مصرف شده و این قانون وضعیت را تغییر میدهد تا مالیاتدهندگان مطمئن شوند پولشان به فساد یا ترور دامن نمیزند.
تحلیل آگاه | افغانستان میان سیاست تحریم و بحران انسانی
تصویب این لایحه در سنای امریکا، تنها یک تصمیم مالی نیست؛ این یک پیام سیاسی روشن به طالبان و همزمان یک هشدار تلخ برای مردم افغانستان است.
از یکسو، واشنگتن میخواهد نشان دهد که حاضر نیست حتی یک دالر به ساختاری برسد که آن را تروریستی میداند. از سوی دیگر، واقعیت تلخ این است که در نبود دولت مشروع و شفاف، هرگونه کمک خارجی در نهایت در فضای مبهم قدرت مصرف میشود؛ فضایی که طالبان بر آن حاکماند.
اما پرسش اساسی اینجاست:
آیا بستن کامل مسیر کمکهای امریکا، طالبان را تضعیف میکند یا مردم افغانستان را؟
🔹 طالبان و اقتصاد بسته
طالبان ادعا میکنند که به کمک خارجی نیاز ندارند و با مالیات و استخراج معادن کشور را اداره میکنند. اما گزارشهای سازمان ملل نشان میدهد که:
- ۹ خانواده از هر ۱۰ خانواده برای بقا مجبور به کاهش غذا شدهاند.
- میلیونها کودک در معرض سوءتغذیه قرار دارند.
- خانوادههای مهاجر برگشتی از ایران و پاکستان در کپرها، مکاتب متروک و سرپناههای موقت زندگی میکنند.
قطع کمکها، اگر بدون سازوکار انسانی باشد، مستقیماً مردم را هدف میگیرد نه طالبان را.
🔹 سیاست امریکا؛ فشار یا رهاسازی؟
لایحه جدید، ادامه سیاستی است که میخواهد طالبان را از نظر مالی خفه کند. اما تجربه نشان داده که گروههای ایدئولوژیک در چنین شرایطی:
- فشار را به مردم منتقل میکنند
- جامعه را بستهتر میسازند
- و از بحران برای مشروعیتسازی استفاده میکنند
یعنی هرچه فشار خارجی بیشتر شود، طالبان کمتر پاسخگو میشوند و مردم بیشتر قربانی.
🔹 افغانستان؛ قربانی دو سیاست
امروز افغانستان میان دو دیوار گیر مانده است:
- طالبان که حقوق بشر، آموزش، رسانه و آزادی را سرکوب میکنند
- جهان غرب که بهنام فشار سیاسی، کمکهای حیاتی را میبندد
در این میان، نه طالبان عقبنشینی کردهاند و نه جامعه جهانی راهی انسانی و دقیق برای حمایت مستقیم از مردم یافته است.
تصویب این لایحه شاید برای سیاست داخلی امریکا یک پیروزی باشد، اما برای افغانستان یک زنگ خطر جدی است. اگر کمکها بدون ایجاد کانالهای شفاف انسانی قطع شود، نتیجهاش نه سقوط طالبان، بلکه گسترش گرسنگی، مهاجرت، فروپاشی اجتماعی و بیثباتی منطقهای خواهد بود.
طالبان از انزوا آسیب نمیبینند؛ مردم افغانستان میبینند.
