انکار در کابل، هشدار در قندهار؛ طالبان اختلافات درونی را پنهان می‌کند

در حالی که گزارش‌های فزاینده از شکاف‌های عمیق در رهبری طالبان پرده برمی‌دارند، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی این گروه، با رد هرگونه اختلاف، مدعی «وحدت مطلق» در صفوف طالبان شده است؛ ادعایی که با هشدار صریح خود ملا هبت‌الله آخندزاده درباره خطر فروپاشی «امارت» در تضاد آشکار قرار دارد.

خبرگزاری آگاه:
ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، روز پنج‌شنبه، ۲۵ جدی، در واکنش به گزارش‌ها درباره اختلافات درونی این گروه، تأکید کرد که تمامی امور در اداره طالبان بر اساس «شریعت اسلامی» پیش می‌رود و «هیچ جایی برای اختلاف وجود ندارد».

او در پیامی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که در میان مقامات طالبان «وحدت، اطاعت و یک‌پارچگی مستحکم» حاکم است و نگرانی‌ای از بابت اختلافات وجود ندارد. مجاهد افزود که اظهارات برخی مقام‌های طالبان درباره اهمیت اتفاق و اتحاد یا تفاوت دیدگاه‌ها، به معنای اختلاف نیست و گزارش‌های منتشرشده در این باره «حقیقت ندارد».

این واکنش در حالی مطرح می‌شود که بی‌بی‌سی جهانی گزارش داده به یک فایل صوتی دست یافته است که در آن، ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، در جمعی از مقام‌های این گروه هشدار می‌دهد:
«امارت در نتیجه اختلافات سقوط خواهد کرد و پایان می‌یابد.»

افغانستان اینترنشنال نیز پیش از این بارها از اختلافات جدی و مشهود میان مقامات ارشد طالبان گزارش داده است. بر اساس این گزارش‌ها، شماری از چهره‌های برجسته طالبان از جمله سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله، محمد حسن آخند، رئیس‌الوزرا، و شیرمحمد عباس استانکزی، معین پیشین وزارت خارجه، به‌گونه علنی یا غیرعلنی از سیاست‌ها و محدودیت‌های سخت‌گیرانه رهبر طالبان انتقاد کرده یا در برابر اجرای آن‌ها مقاومت نشان داده‌اند.

در تازه‌ترین مورد، بی‌بی‌سی جهانی در گزارشی از تشدید اختلافات میان هبت‌الله آخندزاده و برخی مقامات بلندپایه طالبان خبر داده است. ذبیح‌الله مجاهد در واکنش به این گزارش، از بی‌بی‌سی خواسته است که به‌دلیل نشر «گزارش‌های بی‌اساس» عذرخواهی کند و هشدار داده که در غیر این صورت، «لازم است» این رسانه به محکمه معرفی شود.

تحلیل آگاه:
اصرار طالبان بر انکار اختلافات درونی، بیش از آن‌که نشانه وحدت باشد، بیانگر هراس از فروپاشی انسجام درونی است. وقتی سخنگوی طالبان از «هیچ جایی برای اختلاف» سخن می‌گوید، اما هم‌زمان رهبر این گروه در جمع خودشان از سقوط امارت به‌دلیل اختلاف هشدار می‌دهد، تناقضی شکل می‌گیرد که با تبلیغات قابل پنهان‌کردن نیست.

اختلافات میان جناح قندهار به رهبری هبت‌الله آخندزاده و جناح‌های دیگر—به‌ویژه شبکه حقانی—ریشه در ماهیت انحصاری قدرت، حذف سیاست، و تصمیم‌گیری‌های بسته دارد. انتقاد چهره‌هایی چون حقانی و استانکزی از محدودیت‌های شدید، به‌ویژه علیه زنان، نشان می‌دهد که شکاف‌ها صرفاً تاکتیکی نیست؛ بلکه بر سر مسیر آینده افغانستان است.

تهدید رسانه‌ها به پیگرد قضایی نیز بخشی از همان الگوی آشنای طالبان است: انکار، ارعاب و خاموش‌سازی. اما تجربه نشان داده که سرکوب حقیقت، اختلاف را از میان نمی‌برد؛ بلکه آن را عمیق‌تر و خطرناک‌تر می‌سازد.

خبرگزاری آگاه تأکید می‌کند:
حاکمیتی که اختلاف را انکار و نقد را جرم می‌سازد، نه‌تنها وحدت نمی‌آفریند، بلکه بذر فروپاشی را می‌کارد. طالبان اگر به‌راستی نگران «امارت» هستند، باید به‌جای تهدید رسانه‌ها، به خواست مردم، حقوق بشر و مشارکت سیاسی گوش دهند؛ چیزی که تا امروز از آن گریزان بوده‌اند.