سرمایه سعودی به دمشق بازمیگردد؛ میلیاردها دالر در راه بازسازی اقتصاد سوریه
در ادامه گرمشدن روابط ریاض و دمشق، یک مقام ارشد سوری اعلام کرده است که عربستان سعودی قصد دارد سرمایهگذاری چند میلیارد دالری خود را در سوریه بهطور چشمگیر افزایش دهد؛ اقدامی که میتواند نقشه اقتصادی و سیاسی سوریه پس از سقوط حکومت بشار اسد را وارد مرحله تازهای کند.
خبرگزاری آگاه:
طلال الهلالی، رئیس اداره سرمایهگذاری سوریه، روز سهشنبه در حاشیه «نشست جهانی دولتها» در دبی به خبرگزاری رویترز گفت که جزییات این بسته بزرگ سرمایهگذاری روز شنبه، ۱۸ دلو اعلام خواهد شد. به گفته او، این سرمایهگذاریها در بخشهای مخابرات، املاک، بناهای تاریخی و بهویژه هوانوردی انجام میشود.
الهلالی تاکید کرد که این بزرگترین اعلام سرمایهگذاری خارجی در سوریه پس از لغو تحریمهای شدید امریکا علیه این کشور در ماه دسامبر بهشمار میرود.
دو منبع آگاه سوری به رویترز گفتهاند که در بخش هوانوردی، توسعه میدان هوایی بینالمللی حلب در دستور کار قرار دارد و یک شرکت هواپیمایی خصوصی جدید قرار است با بیش از ۱۲ هواپیما فعالیت خود را آغاز کند.
به گفته یک تاجر سوری، عربستان سعودی همچنین میخواهد این پروژهها را بیمه کند تا شرکتهای سعودی برای ورود به بازار سوریه تشویق شوند و ریسک سرمایهگذاری کاهش یابد.
حدود ۱۴ ماه پیش، حکومت بشار اسد سقوط کرد و او به روسیه گریخت. پس از آن، ریاض به یکی از نزدیکترین متحدان احمد الشرع، رئیسجمهور موقت سوریه، تبدیل شده است.
عربستان سعودی پیشتر اعلام کرده بود که در سال ۲۰۲۵ میلادی، ۶.۴ میلیارد دالر را در قالب ۴۷ قرارداد با بیش از ۱۰۰ شرکت سعودی در بخشهای املاک، زیرساخت و مخابرات در سوریه هزینه کرده است.
تحلیل آگاه | بازسازی سوریه؛ اقتصاد جلوتر از سیاست
سرمایهگذاری گسترده عربستان در سوریه تنها یک اقدام اقتصادی نیست؛ این یک پیام سیاسی روشن است: ریاض میخواهد در شکلدهی نظم جدید سوریه نقش محوری داشته باشد. پس از سالها انزوای دمشق و جنگ فرساینده، اکنون اقتصاد به ابزار اصلی بازگشت سوریه به معادلات منطقهای بدل شده است.
عربستان با ورود حسابشده به بخشهایی مانند هوانوردی، مخابرات و املاک، در واقع زیرساختهای حیاتی یک دولت نوپا را هدف گرفته است. توسعه میدان هوایی حلب و ایجاد یک شرکت هواپیمایی خصوصی، نه فقط یک پروژه تجاری، بلکه نشانهای از تلاش برای بازگرداندن سوریه به شبکه حملونقل و تجارت منطقهای است.
اما این مسیر بدون چالش نیست. سوریه هنوز با بحران مشروعیت سیاسی، زخمهای اجتماعی جنگ و خطر رقابت بازیگران خارجی روبهرو است. اگر سرمایهگذاریها بدون شفافیت، پاسخگویی و مشارکت واقعی مردم پیش برود، میتواند به بازتولید نابرابری و بیاعتمادی منجر شود.
برای افغانستان نیز این تحولات قابل توجه است. تجربه سوریه نشان میدهد که حتی پس از فروپاشی یک نظام، بازسازی واقعی تنها با پول آغاز نمیشود، بلکه به اراده سیاسی، عدالت انتقالی و مشارکت اجتماعی نیاز دارد. سرمایه میتواند اقتصاد را حرکت دهد، اما بدون سیاست مسئولانه، صلح پایدار شکل نمیگیرد.
آنچه امروز در دمشق جریان دارد، آزمونی است برای این پرسش بزرگ: آیا خاورمیانه میتواند از ویرانهها، آیندهای مبتنی بر توسعه و ثبات بسازد، یا باز هم سرمایه در خدمت بازی قدرتها قرار خواهد گرفت؟
