نشست کابل؛ یوناما و طالبان روی جایگزینسازی معیشت تریاک و حمایت از بخش خصوصی به توافق موقت رسیدند
دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) اعلام کرد که دور جدید نشست گروههای کاری در کابل برگزار شد و نمایندهگان طالبان و کشورهای عضو سازمان ملل در آن حضور داشتند. محور اصلی گفتوگوها، حمایت از معیشت جایگزین برای کسانی بود که پیشتر درآمدشان به کشت تریاک وابسته بود و تقویت بخش خصوصی، بهویژه مشارکت زنان، در اقتصاد افغانستان.
خبرگزاری آگاه:
به گزارش خبرگزاری آگاه، یوناما روز سهشنبه، ۲۱ دلو، از برگزاری نشست تازه گروههای کاری در کابل خبر داد که بهمنظور پیگیری سومین دور گفتوگوهای نمایندهگان ویژه سازمان ملل در دوحه در سال ۲۰۲۴ برگزار شد.
در این نشست، نمایندهگان کشورهای عضو سازمان ملل و نمایندهگان طالبان حضور داشتند و محور اصلی بحثها شامل حمایت از معیشت جایگزین برای کشاورزانی بود که پیشتر به کشت خشخاش و تجارت غیرقانونی تریاک وابسته بودند.
یوناما در گزارش خود نوشت: «گروه کاری مبارزه با مواد مخدر درباره تلاشهای مقامات طالبان و جامعه بینالمللی برای حمایت از معیشتهای جایگزین، پیشگیری و درمان مصرف مواد مخدر، و اقدامات اجرایی و انتظامی برای مقابله با تولید و قاچاق مواد مخدر گفتوگو کرد.»
همزمان، گروه کاری بخش خصوصی روی ایجاد اشتغال، کارآفرینی، مشارکت زنان در بخش خصوصی، دسترسی به منابع مالی، و زیرساختهای بانکی و مالی تمرکز داشت. هر دو گروه بر یافتن راههای تعامل با طالبان تأکید کردهاند.
طالبان پیشتر نیز برگزاری این نشست در کابل را تأیید کرده و حمایت از بخش خصوصی و جایگزینسازی معیشت کشت تریاک را یکی از اولویتهای خود اعلام کرده بودند.
تحلیل آگاه
نشست اخیر کابل نشان میدهد که جامعه بینالمللی و طالبان هرچند با اختلافات عمیق، اما به اجبار وارد مسیر تعامل در حوزه اقتصادی و توسعه معیشت شدهاند. تمرکز بر جایگزینسازی درآمد کشاورزان تریاکی و حمایت از بخش خصوصی، به ویژه مشارکت زنان، اقدامی عملیاتی است که میتواند هم به کاهش تولید مواد مخدر و هم به تقویت اقتصاد رسمی کمک کند.
با این حال، واقعیتهای میدانی محدودیتها و تهدیدهای طالبان را نشان میدهد. زنان و دختران همچنان با محدودیتهای شدید در دسترسی به کار و آموزش روبهرو هستند، فضای کسبوکار محدود و فساد گسترده است، و نظارت بینالمللی برای تضمین اجرای واقعی برنامهها هنوز جایگاه مشخصی ندارد.
تلاشهای صورت گرفته در گروههای کاری، اگرچه نشانهای از تعامل رسمی است، اما به خودی خود تضمینکننده تغییر بنیادین در ساختار اقتصادی یا کاهش خشخاش نخواهد بود. تجربه پیشین نشان داده که حمایتهای بینالمللی و تعهد طالبان اغلب با محدودیتهای عملی، بروکراسی و تضاد منافع محلی همراه بوده است.
یوناما با تمرکز بر جایگزینسازی معیشت و بخش خصوصی، سعی دارد فضای همکاری را فراهم کند و امکان نظارت بر پروژههای اقتصادی را ایجاد نماید. اما موفقیت این سیاست مستلزم آن است که طالبان اجرای واقعی و پایدار برنامهها را بپذیرند و محدودیتهای اجتماعی و سیاسی، به ویژه علیه زنان و اقلیتها، کاهش یابد.
در نهایت، این نشست پیام روشن برای جامعه بینالمللی دارد: تعامل با طالبان در حوزه اقتصادی ممکن است، اما بدون تضمین رعایت حقوق انسانی و شفافیت، هرگونه پیشرفت در اقتصاد و کاهش تولید مواد مخدر، شکننده و موقت خواهد بود.
