«مردان خوب وجود ندارند» افتتاحیه برلیناله شد؛ روایت متفاوت شهربانو سادات از کابلِ امروز

فیلم «مردان خوب وجود ندارند» به کارگردانی شهربانو سادات، به‌عنوان فیلم افتتاحیه هفتادوششمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین انتخاب شد؛ اثری در ژانر کمدی عاشقانه که با روایتی متفاوت از زندگی شهری در کابل، کلیشه‌های رایج درباره افغانستان را به چالش می‌کشد.

خبرگزاری آگاه:
جشنواره بین‌المللی فیلم برلین (برلیناله) اعلام کرده است که فیلم «مردان خوب وجود ندارند» ساخته شهربانو سادات، افتتاحیه دوره هفتادوششم این رویداد معتبر سینمایی خواهد بود. برلیناله از ۱۲ تا ۲۲ فبروری در شهر برلین برگزار می‌شود و هر سال میزبان آثار شاخص سینمای جهان است.

این فیلم داستان «نارو»، خبرنگار یک شبکه تلویزیونی در کابل را روایت می‌کند که پس از خیانت همسرش از او جدا شده و باور دارد در افغانستان مرد خوبی وجود ندارد. آشنایی او با خبرنگاری به نام «قدرت» مسیر نگاهش به عشق و روابط انسانی را دگرگون می‌سازد.

شهربانو سادات خود نقش «نارو» را بازی کرده و انور هاشمی، نویسنده و بازیگر افغان، در نقش «قدرت» ظاهر شده است. این اثر سومین فیلم بلند سادات به‌شمار می‌رود. او پیش از این با فیلم‌های «گرگ و گوسفند» و «یتیم‌خانه» در جشنواره کن و دیگر رویدادهای معتبر جهانی حضور داشته و تحسین منتقدان را برانگیخته بود.

سادات در گفت‌وگو با روزنامه گاردین گفته است: «زندگی روزمره افغان‌ها فقط یک درام جنگی نیست. ما هم طنز، عشق و لحظات شادی داریم.» او افزوده که تلاش کرده تصویری متفاوت از زنان و مردان افغان ارائه دهد و از کلیشه‌های تثبیت‌شده غربی درباره افغانستان فاصله بگیرد.

تریسیا تاتل، مدیر جشنواره برلین، شهربانو سادات را «یکی از چهره‌های هیجان‌انگیز سینمای جهان» خوانده و گفته است که او برای ساخت این فیلم «ریسک بزرگی» کرده است.

«مردان خوب وجود ندارند» محصول مشترک افغانستان، آلمان، فرانسه، ناروی و دنمارک است و فیلم‌برداری آن در چند شهر آلمان با حضور بازیگران افغان انجام شده است.

دیدگاه آگاه:
انتخاب یک فیلم افغانستانی به‌عنوان افتتاحیه برلیناله، در شرایطی که نام افغانستان بیشتر با بحران و محدودیت‌های فرهنگی گره خورده، یک رخداد صرفاً هنری نیست؛ بلکه نشانه‌ای از تداوم صدای مستقل هنرمندان افغان در صحنه جهانی است. شهربانو سادات با انتخاب ژانر کمدی رمانتیک، عامدانه از روایت غالب «افغانستانِ جنگ‌زده» فاصله گرفته و بر وجوه انسانی، شهری و عاطفی جامعه تمرکز کرده است.

در فضایی که هنر و سینما در داخل کشور با محدودیت‌های شدید مواجه‌اند، موفقیت‌های بین‌المللی فیلم‌سازان افغان یادآور این واقعیت است که روایت افغانستان، تنها در انحصار سیاست و جنگ نیست. این آثار می‌توانند تصویر پیچیده‌تر و واقعی‌تری از جامعه ارائه دهند؛ جامعه‌ای که در دل فشارها نیز زندگی، عشق و امید را از دست نداده است.