روسیه در شورای امنیت: ارتباط با طالبان باید حفظ شود؛ سیاسیسازی حقوق بشر «زیانآور» است
معاون نماینده روسیه در سازمان ملل با حمایت از تمدید مأموریت تیم نظارت بر تحریمها علیه طالبان، تأکید کرد که ارتباط این تیم با طالبان باید حفظ شود. مسکو در عین حال هشدار داد که پیوند زدن پرونده مبارزه با تروریسم به مباحث حقوق بشر میتواند نتیجه معکوس داشته باشد.
خبرگزاری آگاه:
آنا یویستیگنیوا، معاون نماینده روسیه در سازمان ملل، در نشست شورای امنیت گفت ثبات در افغانستان تأثیری مستقیم بر امنیت منطقه و فراتر از آن دارد و از اینرو، تعامل با طالبان در چارچوب سازوکارهای موجود ضروری است.
شورای امنیت سازمان ملل روز پنجشنبه، ۲۳ دلو، مأموریت تیم نظارت بر تحریمهای ۱۹۸۸ علیه طالبان و نهادهای تهدیدکننده صلح و امنیت افغانستان را برای یکسال دیگر تمدید کرد. این قطعنامه که از سوی ایالات متحده تهیه شده بود، با رأی مثبت هر ۱۵ عضو شورا تصویب شد.
نماینده روسیه با وجود رأی مثبت به این قطعنامه، از برخی بخشهای آن انتقاد کرد و گفت شماری از کشورها تلاش دارند موضوع مبارزه با تروریسم را به سمت مباحث حقوق بشر سوق دهند؛ رویکردی که به گفته او میتواند «زیانآور» باشد.
او تأکید کرد که مسکو بهطور مستمر از همکاری جامع میان جامعه بینالمللی و طالبان در تمامی مسائل کلیدی حمایت میکند و افزود که «هیچ جایگزینی» برای این تعامل وجود ندارد. یویستیگنیوا همچنین از برنامه تیم نظارت سازمان ملل برای بازدید از کابل حمایت کرد.
این دیپلمات روسیه گفت که قطعنامه اخیر بهدرستی بر تهدیدهای ناشی از فعالیتهای داعش و دیگر گروههای وابسته تأکید کرده و ضرورت تقویت تلاشها برای مقابله با این تهدید را برجسته ساخته است.
تیم نظارت بر تحریمها نقش حمایتی برای کمیته ۱۹۸۸ شورای امنیت ایفا میکند؛ کمیتهای که مسئول نظارت بر اجرای تحریمها از جمله انجماد داراییها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی افراد و نهادهای مرتبط با طالبان است. معافیت سفر شماری از سران طالبان نیز تمدید نشده است.
این تحولات در حالی صورت میگیرد که گزارش تازه تیم نظارت، از حضور و فعالیت گروههایی چون القاعده، تیتیپی و جنبش اسلامی ترکستان شرقی در افغانستان خبر داده و نگرانیهای تازهای را در شورای امنیت برانگیخته است.
دیدگاه آگاه:
موضع روسیه بازتاب یک رویکرد عملگرایانه در قبال افغانستان است؛ رویکردی که ثبات امنیتی را در اولویت قرار میدهد و تعامل با طالبان را ابزار مدیریت تهدید میداند. تأکید مسکو بر تفکیک پرونده تروریسم از حقوق بشر، نشان میدهد که برخی قدرتها مایلاند همکاری امنیتی را حتی در غیاب پیشرفت جدی در حوزه حقوق شهروندی ادامه دهند.
با این حال، تجربه دو دهه گذشته نشان داده است که امنیت و حقوق بشر در افغانستان بهطور کامل از یکدیگر جداشدنی نیستند. نادیده گرفتن مطالبات داخلی درباره مشارکت سیاسی و حقوق زنان، میتواند در درازمدت خود به منبع بیثباتی بدل شود. پرسش اصلی این است که آیا تعامل بدون پیششرط، به تعدیل رفتار طالبان میانجامد یا صرفاً وضعیت موجود را تثبیت میکند. پاسخ به این پرسش، آینده تعاملات منطقهای و بینالمللی با کابل را رقم خواهد زد.
