واشنگتن: طالبان از بازداشت شهروندان امریکایی برای معامله سیاسی استفاده میکند
نماینده ارشد امریکا در امور افغانستان گفته است که طالبان شهروندان امریکایی را بازداشت کرده و از آنان بهعنوان ابزار فشار در مذاکرات سیاسی استفاده میکند؛ رویکردی که از سوی واشنگتن «اسفناک» خوانده شده است.
Dan Brown، کاردار سفارت امریکا برای افغانستان، روز چهارشنبه در صفحه اکس خود نوشت طالبان همچنان از بازداشتشدگان بهعنوان اهرم فشار در گفتوگو با ایالات متحده و سایر کشورها بهره میبرند و جامعه جهانی باید این گروه را پاسخگو سازد.
پیشتر نیز Tammy Bruce در نشست United Nations Security Council گفته بود طالبان از بازداشت افراد برای امتیازگیری سیاسی استفاده میکنند.
تمدید مأموریت نظارتی و هشدار روبیو
شورای امنیت سازمان ملل پنجشنبه، ۲۳ دلو، مأموریت تیم نظارت بر تحریمهای مرتبط با طالبان را برای یک سال دیگر تمدید کرد؛ قطعنامهای که به ابتکار امریکا تهیه و به اتفاق آرا تصویب شد.
Marco Rubio، وزیر خارجه امریکا، تصویب این قطعنامه را اقدامی مهم برای محافظت از امریکاییها در برابر «بازداشتهای ناعادلانه» در خارج از کشور توصیف کرد و هشدار داد در صورت استفاده از شهروندان امریکایی بهعنوان ابزار چانهزنی، طالبان با پیامدهای شدید روبهرو خواهند شد.
نام دو بازداشتشده
به گفته مقامهای امریکایی، در حال حاضر Dennis Coyle و Mahmood Shah Habibi در بازداشت طالبان بهسر میبرند. طالبان بازداشت حبیبی را رد کردهاند و در مورد کویل، گزارشها حاکی است که این گروه آزادی او را در ازای رهایی یک زندانی افغان مرتبط با القاعده از زندان گوانتانامو خواستار شده است.
تحلیل آگاه
اتهام استفاده ابزاری از بازداشتشدگان، اگر تأیید شود، افغانستان را بار دیگر در موقعیت حساس «دیپلماسی گروگان» قرار میدهد؛ الگویی که در برخی منازعات منطقهای نیز سابقه داشته است. چنین رویکردی نهتنها روابط طالبان با غرب را پیچیدهتر میکند، بلکه تلاشهای محدود برای تعامل دیپلماتیک را نیز زیر سایه بیاعتمادی میبرد.
تمدید مأموریت نظارتی شورای امنیت نشان میدهد که پرونده افغانستان همچنان در سطح بینالمللی باز است و تحولات آن با دقت دنبال میشود. در عین حال، هرگونه معامله احتمالی بر سر زندانیان، میتواند پیامدهای سیاسی و امنیتی فراتر از یک پرونده فردی داشته باشد.
برای مردم افغانستان، تداوم تنش میان طالبان و امریکا بهمعنای ادامه فشارهای اقتصادی، محدودیتهای مالی و انسداد سیاسی است. هرچه فضای تعامل بر محور بازداشت و تهدید شکل گیرد، چشمانداز عادیسازی روابط و کاهش تحریمها دورتر خواهد شد.
پرسش اساسی این است: آیا طالبان مسیر تعامل مسئولانه و مبتنی بر قواعد بینالمللی را انتخاب خواهند کرد، یا افغانستان همچنان میدان چانهزنیهای پرهزینه باقی میماند؟ پاسخ این پرسش، مستقیماً بر زندگی میلیونها شهروند این کشور اثر خواهد گذاشت.
