گرسنگی و آوارگی؛ تهدیدی جدی برای ثبات جهان
نشست داووس در سوئیس، اینبار فراتر از تجارت و سرمایهگذاری، به بحرانهای انسانی چشم دوخته است. نهادهای سازمان ملل هشدار دادهاند که ۳۱۸ میلیون انسان در جهان با گرسنگی شدید روبهرو هستند و کمبود منابع مالی، توان کمکرسانی را محدود کرده است. پیام روشن است: بیتوجهی به انسانهای گرسنه، فروپاشی اقتصادی و ناامنی جهانی را تشدید میکند.
خبرگزاری آگاه:
در نشست جهانی داووس، نهادهای سازمان ملل از جمله برنامه جهانی غذا، سازمان بینالمللی مهاجرت و کمیساریای عالی پناهندگان، وضعیت بحران انسانی در جهان را هشدار دادند و آن را تهدیدی مستقیم برای اقتصاد و ثبات جهانی توصیف کردند.
برنامه جهانی غذا اعلام کرد که در حال حاضر ۳۱۸ میلیون نفر در سراسر جهان با بحران گرسنگی شدید یا بدتر از آن مواجهاند. این سازمان هشدار داده است که کمبود منابع مالی باعث شده از مجموع ۱۳ میلیارد دالر بودجه درخواستی، کمتر از نصف تأمین شود و تنها حدود ۱۱۰ میلیون نفر از کمکها بهرهمند شوند.
رانیا داگاش کامارا، معاون اجرایی برنامه جهانی غذا، گفت: «گرسنگی باعث آوارگی، درگیری و بیثباتی میشود و این پدیدهها نه تنها جان انسانها را تهدید میکنند، بلکه بازارهایی را که کسبوکارها به آنها وابستهاند، مختل میکنند.» او افزود: «جهان نمیتواند بازارهای باثباتی بر پایه وجود ۳۱۸ میلیون انسان گرسنه بسازد.»
سازمان بینالمللی مهاجرت نیز از رهبران سیاسی و اقتصادی خواست مهاجرت را بهعنوان یک فرصت اقتصادی مدیریت کنند، نه یک بار و فشار. امی پوپ، مدیرکل سازمان، تصریح کرد: «مهاجرت، اگر بهطور مسئولانه مدیریت شود، یکی از قدرتمندترین عوامل توسعه است.»
در این نشست مقامهای ارشد سازمان ملل از جمله آنالنا بربوک، رئیس مجمع عمومی، تدروس آدهانوم گبریسوس، رئیس سازمان جهانی بهداشت، الکساندر دِ کرو، مدیر برنامه توسعه سازمان ملل، برهم صالح، کمیسر عالی پناهندگان و رافائل ماریانو گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی حضور داشتند و همه بر اهمیت اولویتدهی به بحران انسانی و امنیت غذایی تأکید کردند.
خانم داگاش کامارا همچنین بخش خصوصی را مستقیماً ذینفع در حل بحران غذایی دانست و از شرکتها خواست در زنجیرههای تأمین، فناوری و نوآوری سرمایهگذاری کنند تا امنیت غذایی و ثبات اقتصادی بهطور همزمان تقویت شود.
تحلیل آگاه | وقتی بحران انسانی به اقتصاد جهان ضربه میزند
نشست داووس امسال یک پیام هشداردهنده برای جهان دارد: بحرانهای انسانی، از گرسنگی تا آوارگی، دیگر محدود به کشورهای فقیر نیست؛ این بحرانها اکنون با شتاب خود اقتصاد، بازار و ثبات جهانی را تهدید میکنند. ۳۱۸ میلیون انسان گرسنه و میلیونها آواره، نه تنها آمار ناامیدی و رنج انسانی هستند، بلکه شاخصهایی روشن از ناکارآمدی نظام بینالمللی و دولتها برای پاسخ به نیازهای انسانیاند.
کمبود منابع مالی و عدم تخصیص بودجه کافی به سازمانهای بینالمللی، نشان میدهد که بحران انسانی بهطور مستقیم با منافع اقتصادی و سیاست جهانی پیوند خورده است. وقتی برنامه جهانی غذا اعلام میکند که تنها میتواند به حدود یک سوم نیازها پاسخ دهد، این یعنی جهان آماده مقابله با بحرانهای آینده نیست و یک شوک انسانی میتواند بازارهای جهانی را لرزانده و حتی امنیت سیاسی کشورها را به خطر اندازد.
همزمان، تاکید سازمان بینالمللی مهاجرت بر مدیریت مسئولانه مهاجرت بهعنوان محرک رشد اقتصادی، نشان میدهد که راهحل بحرانهای انسانی تنها کمکهای کوتاهمدت نیست؛ بلکه سرمایهگذاری هوشمند و شفاف در نیروی انسانی و زنجیرههای اقتصادی حیاتی است. اگر جهان بهطور مستمر این فرصتها را نادیده بگیرد، همان بحرانهایی که امروز تحت عنوان گرسنگی و آوارگی مطرح شدهاند، فردا به جنگهای منطقهای و فروپاشی اقتصادی تبدیل خواهند شد.
پیام نشست داووس روشن است: بدون اولویت دادن به انسانها و حل بحرانهای بنیادی، هیچ اقتصاد پایدار و هیچ بازار باثبات جهانی امکانپذیر نخواهد بود. گرسنگی و آوارگی دیگر یک بحران انسانی صرف نیست؛ آنها تهدیدهای راهبردی برای ثبات جهان هستند.
