کرملین در کنار طالبان ایستاد؛ پوتین سفیر «امارت اسلامی» را رسماً پذیرفت
در اقدامی بحثبرانگیز و کمسابقه در سطح جهانی، ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، اعتبارنامه سفیر معرفیشده از سوی طالبان را پذیرفت؛ اقدامی که روسیه را به تنها کشور جهان تبدیل میکند که عملاً حکومت طالبان را بهعنوان دولت رسمی افغانستان به رسمیت شناخته است.
خبرگزاری آگاه:
خبرگزاری تاس روسیه گزارش داده است که ولادیمیر پوتین روز پنجشنبه، ۲۵ جدی، در کاخ کرملین اعتبارنامه سفیر معرفیشده از سوی طالبان را دریافت کرده است. این اقدام در جریان یک مراسم رسمی و با حضور دهها دیپلمات خارجی انجام شده است.
بر اساس این گزارش، این مراسم در تالار الکساندروفسکی کرملین برگزار شد و پوتین در آن، اعتبارنامههای ۳۴ سفیر جدید را پذیرفت. در میان این سفیران، گل حسن بهعنوان سفیر «امارت اسلامی افغانستان» نیز حضور داشت.
خبرگزاری تاس افزوده است که در این مراسم، سفیران کشورهای مختلف از اروپا، آسیا، افریقا، امریکای لاتین و خاورمیانه نیز اعتبارنامههای خود را به رئیسجمهور روسیه تسلیم کردند. این نخستین مراسم رسمی پذیرش اعتبارنامههای سفیران در سال ۲۰۲۶ میلادی عنوان شده است.
بر اساس عرف دیپلماتیک، تحویل اعتبارنامه به رئیس کشور میزبان، بهمنزله آغاز رسمی مأموریت سفیر و نشانه شناسایی دولت فرستنده تلقی میشود؛ موضوعی که اهمیت سیاسی این اقدام روسیه را دوچندان میسازد.
روسیه تاکنون تنها کشوری است که طالبان را بهگونه رسمی بهعنوان حکومت افغانستان به رسمیت شناخته و سطح روابط خود با این گروه را به سطح دیپلماتیک کامل رسانده است.
تحلیل آگاه:
پذیرش رسمی سفیر طالبان از سوی ولادیمیر پوتین، فراتر از یک تشریفات دیپلماتیک است؛ این اقدام پیام روشنی دارد: روسیه منافع ژئوپولیتیک را بر حقوق بشر ترجیح داده است.
در حالی که طالبان بهطور سیستماتیک زنان را از آموزش و کار محروم کرده، رسانهها را سرکوب نموده و مخالفان را بازداشت و حذف میکنند، کرملین تصمیم گرفته با نادیدهگرفتن این واقعیتها، طالبان را بهعنوان یک «دولت عادی» بپذیرد. این رویکرد نهتنها مشروعیت سیاسی به یک گروه ناقض حقوق بشر میدهد، بلکه تلاشهای بینالمللی برای پاسخگو ساختن طالبان را نیز تضعیف میکند.
برای افغانستان، این شناسایی به معنای تقویت یک حاکمیت غیرپاسخگو و انحصاری است؛ حاکمیتی که نه از رأی مردم برآمده و نه نماینده تنوع سیاسی و اجتماعی کشور است. برای جهان نیز، این تصمیم نشانهای از شکاف عمیق در اجماع جهانی بر سر حقوق بشر و دموکراسی است.
بهرسمیتشناختن طالبان، بهرسمیتشناختن سرکوب زنان، حذف سیاست و گروگانگرفتن آینده افغانستان است. هیچ پرچمی در کرملین نمیتواند این حقیقت را پنهان کند که طالبان دولت مردم افغانستان نیستند؛ بلکه واقعیتی تحمیلشده با زور و ترساند.
