سایه تبعیض در بامیان؛ ۴۰ شهروند به‌اتهام «شیعه‌بودن» هدف خشونت مقام امنیتی طالبان قرار گرفتند


منابع محلی به خبرگزاری آگاه گفته‌اند که یک مقام امنیتی طالبان در بامیان، همراه با افراد مسلح، ده‌ها تن از مردم این ولایت را صرفاً به دلیل گرایش مذهبی‌شان مورد لت‌وکوب شدید قرار داده است؛ رویدادی که بار دیگر نگرانی‌ها درباره تبعیض مذهبی در افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان را افزایش داده است.

متن خبر:
به گزارش خبرگزاری آگاه، راز محمد مشهور به «قومندان راز محمد»، معاون حوزه چهارم امنیتی طالبان در مرکز ولایت بامیان، با پسران و شماری از افراد وابسته به خود، حدود ۴۰ تن از مردم بامیان را در منطقه «ملاغلام» به‌گونه‌ای خشونت‌آمیز لت‌وکوب کرده است.

منابع به خبرگزاری آگاه گفته‌اند که این رویداد روز گذشته رخ داده و قربانیان تنها به دلیل «شیعه‌بودن» هدف این برخورد قرار گرفته‌اند.

به گفته منابع، در جریان لت‌وکوب، یکی از باشندگان محل با دفتر والی طالبان تماس گرفته و خواستار جلوگیری از این خشونت شده است. اما فردی که به نمایندگی از والی به محل آمده، پس از پرسیدن این‌که قربانیان شیعه هستند یا سنی، و شنیدن پاسخ آنان، نه‌تنها مانع این اقدام نشده بلکه گفته می‌شود که عملاً خود را کنار کشیده و رفتار قومندان راز محمد را تأیید کرده است.

منابع افزوده‌اند که مردم لت‌وکوب‌شده بعداً از نهادهای امارتی طالبان خواهان رسیدگی و بازخواست عاملان شده‌اند، اما نه‌تنها شکایت‌شان بررسی نشده، بلکه از قومندان راز محمد به‌خاطر این اقدام تقدیر نیز صورت گرفته است.

طالبان تا کنون به‌گونه رسمی در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند.


تحلیل آگاه

این رویداد تنها یک مورد از خشونت محلی نیست؛ بلکه نشانه‌ای آشکار از نهادینه‌شدن تبعیض مذهبی در ساختار قدرت طالبان است. وقتی یک مقام امنیتی نه‌تنها پاسخ‌گو نیست، بلکه تشویق هم می‌شود، پیام روشنی به جامعه داده می‌شود: عدالت نه بر پایه قانون، بلکه بر اساس هویت مذهبی و فکری افراد اعمال می‌شود.

نکته کلیدی در این پرونده، ادعای انفعال یا همراهی نماینده مقام ولایت است؛ جایی که به‌جای جلوگیری از خشونت، با یک پرسش مذهبی عملاً مسیر رویداد را تغییر داده است. این رفتار—اگر درست باشد—پیامی خطرناک به جامعه می‌فرستد: اینکه معیار عدالت نه قانون، بلکه هویت مذهبی است.

از منظر حکمرانی، بی‌پاسخ‌ماندن شکایت قربانیان و حتی «تقدیر» از عاملان ادعایی، اعتماد عمومی به نهادهای امنیتی را فرسایش می‌دهد و زمینه را برای تکرار خشونت‌های مشابه فراهم می‌کند. در کشوری که سال‌ها زخم تبعیض و جنگ را بر تن دارد، چنین روندی می‌تواند شکاف‌های قومی و مذهبی را عمیق‌تر کند و ثبات اجتماعی را بیش از پیش به خطر اندازد.

مقالات مرتبط

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button