اروپا: روسیه حمایت نظامی از ایران را فراتر از روایت واشنگتن گسترش داده است
بر اساس گزارش شبکه خبری CBS News، متحدان اروپایی ایالات متحده میگویند همکاری نظامی روسیه با ایران گستردهتر از آن چیزی است که واشنگتن بهصورت رسمی اعلام کرده است؛ موضوعی که بار دیگر بحث همپیوندی بحرانهای امنیتی در اروپا و خاورمیانه را برجسته کرده است.
در این گزارش آمده است که دیپلماتهای اروپایی در گفتوگوهای علنی و غیرعلنی به مقامهای آمریکایی گفتهاند روسیه بهگونه مستقیم و عملی از ظرفیتهای نظامی ایران حمایت میکند؛ حمایتی که به باور آنان، در سطحی فراتر از ارزیابیهای رسمی واشنگتن قرار دارد.
به گفته منابع اروپایی، جنگ اوکراین—بهعنوان بزرگترین جنگ زمینی اروپا از زمان جنگ جهانی دوم—با تحولات امنیتی مرتبط با ایران پیوند خورده و همکاری میان مسکو و تهران این دو جبهه را به هم نزدیک کرده است.
یک مقام بریتانیایی به CBS گفته است همکاریهای دفاعی میان دو کشور در سالهای اخیر بهطور قابل توجهی افزایش یافته است. به گفته او، ایران نه تنها پهپادهای «شاهد» را در اختیار روسیه قرار داده، بلکه بخشی از دانش فنی تولید آن را نیز منتقل کرده است؛ موضوعی که به باور لندن، در ارتقای توان جنگ پهپادی ایران نقش داشته است.
با این حال، این مقام بریتانیایی تأیید نکرده که روسیه در دوره اخیر تجهیزات نظامی جدیدی به ایران منتقل کرده باشد.
در همین حال، ژان-نوئل بارو نیز روابط میان دو کشور را «همکاری دوطرفه» توصیف کرده و گفته است نشانههایی وجود دارد که روسیه از برخی تلاشهای نظامی ایران حمایت میکند؛ تلاشهایی که به گفته او، احتمالاً اهداف آمریکایی را نیز در بر میگیرد.
تحلیل آگاه: شکلگیری محورهای امنیتی فراتر از جغرافیا
گزارش تازه CBS در امتداد روندی قرار میگیرد که در آن روابط روسیه و ایران از سطح همکاریهای مقطعی به یک پیوند ساختاری در حوزه نظامی و تکنولوژیک نزدیک شده است. این وضعیت، معادلات امنیتی منطقه را از خاورمیانه تا اروپا بههم متصل کرده است.
نکته قابل توجه در این ارزیابیها، انتقال دانش فنی بهجای صرفاً تسلیحات است؛ موضوعی که میتواند اثرات بلندمدتتری نسبت به کمکهای مقطعی نظامی داشته باشد. در چنین شرایطی، توانمندیهای پهپادی و موشکی نه فقط در میدانهای جنگ فعلی، بلکه در آینده نیز قابل بازتولید خواهد بود.
از سوی دیگر، نگاه اروپا به این همکاریها نشان میدهد که جنگ اوکراین دیگر یک بحران محدود منطقهای تلقی نمیشود، بلکه به بخشی از یک شبکه گستردهتر رقابتهای ژئوپولیتیکی تبدیل شده است؛ شبکهای که بازیگران آن در چند جغرافیا همزمان فعالاند و پیامدهای آن نیز فراتر از یک جبهه مشخص خواهد بود.
