طالبان هرات را هم در تاریکی برد؛ اینترنت فایبر نوری به دستور آخندزاده قطع شد
با ادامه سیاست طالبان برای مسدودسازی اینترنت پرسرعت، شرکتهای خدماتی در هرات نیز از توقف فعالیت خود خبر دادهاند. شهروندان میگویند این تصمیم زندگی، کار و آموزش هزاران خانواده را نابود خواهد کرد.
خبرگزاری آگاه
منابع محلی در هرات تأیید کردهاند که روز پنجشنبه، ۲۷ سنبله، خدمات اینترنت فایبر نوری در این ولایت به دستور مقامهای طالبان قطع شده است.
چندین شرکت ارائهدهنده خدمات اینترنت در اعلامیههای جداگانه گفتهاند که به دستور طالبان تا اطلاع بعدی فعالیتشان متوقف شده است.
رهبر طالبان، هبتالله آخندزاده، پیشتر فرمان قطع اینترنت فایبر نوری را صادر کرده بود و دلیل آن را «جلوگیری از منکرات» عنوان کرده است.
اکنون علاوه بر هرات، شهروندان ولایتهای قندهار، بلخ، هلمند، تخار، بدخشان و شماری دیگر نیز از دسترسی به اینترنت پرسرعت محروماند.
شهروندان هرات از این تصمیم شدیداً ابراز نگرانی کردهاند. به گفته آنان، قطع اینترنت نه تنها هزاران شغل را نابود میکند، بلکه میلیونها دانشآموز و دانشجو را از آموزش آنلاین محروم میسازد و ارتباطات روزمره مردم را مختل خواهد کرد.
تحلیل آگاه
تصمیم طالبان برای قطع اینترنت فایبر نوری در افغانستان، نمونه آشکار «جنگ علیه آینده» است. آنچه طالبان با شعار «جلوگیری از منکرات» انجام میدهند، در واقع بستن آخرین دروازه ارتباط افغانستان با جهان است.
این اقدام چند پیامد کلیدی دارد:
- اقتصادی: هزاران کسبوکار کوچک و بزرگ که به اینترنت وابستهاند، از جمله تجارت آنلاین، شرکتهای نرمافزاری، خدمات بانکی و آموزشی عملاً فلج خواهند شد. افغانستان که پیشتر با بیکاری و رکود اقتصادی دستوپنجه نرم میکرد، حالا با موج جدید بیکاری و فقر روبهرو میشود.
- آموزشی: در شرایطی که طالبان دروازه مکاتب و دانشگاهها را به روی دختران بستهاند، آموزش آنلاین برای بخشی از جامعه آخرین روزنه امید بود. بستن این مسیر یعنی تشدید «نسلکشی آموزشی» در افغانستان.
- سیاسی – امنیتی: طالبان با این تصمیم نه تنها به شهروندان بلکه به جهان پیام میدهند که آزادی بیان و گردش آزاد اطلاعات را تهدیدی برای بقای خود میدانند. این سیاست عملاً افغانستان را به یک «جزیره منزوی اطلاعاتی» بدل میکند.
نکته مهم اینجاست که خود طالبان نیز از این وضعیت متضرر خواهند شد. نهادهای مالی و اداری آنان که برای کارهای روزمره به سیستمهای آنلاین متکیاند، با بحران کارایی روبهرو خواهند شد. به همین دلیل است که حتی وزارتهای مالیه و اقتصاد طالبان به این سیاست اعتراض کردهاند.
در نهایت، قطع اینترنت تنها یک اقدام تکنیکی نیست، بلکه یک استراتژی سیاسی است: خاموش کردن صداها، محو حقیقت و تحمیل سکوت. اما تجربه کشورهای دیگر نشان داده است که سرکوب دیجیتال همیشگی نیست. هر جا که صدای مردم خاموش شد، دیر یا زود فریاد اعتراض به خیابانها کشیده شد. طالبان شاید کابل و هرات را از اینترنت محروم کنند، اما نمیتوانند برای همیشه ذهنها را از آزادی محروم نگه دارند.
