سید حسن موسوی: نان، آزادی و آموزش مهمتر از دعوای «افغان هستم یا نیستم»است
سید حسن موسوی، عضو شورای رهبری روند «فکری انقلاب سبز» با انتقاد از جنجالهای اخیر فضای مجازی درباره هویت قومی، گفته است که در شرایط بحران نان، آزادی و امنیت، دعوا بر سر نامها نهتنها بیفایده، بلکه به سود حکومتهای مستبد تمام میشود.
به گزارش خبرگزاری آگاه، سید حسن موسوی در واکنش به بحثهای جنجالی شبکههای اجتماعی پیرامون اینکه «افغان هستم یا نیستم»، تأکید کرده است که چنین بحثهایی در برابر مشکلات واقعی مردم، هیچ ارزشی ندارد.
او نوشته است:
«وقتی نان، آزادی، آموزش، حق زندگی و امنیت در خطر است، چرا انرژی ما خرج دعوا بر سر نامها میشود؟»
موسوی با اشاره به مشکلات گسترده در داخل کشور گفته است:
- دختران از آموزش محروماند،
- مردم برای یک لقمه نان در صف میایستند،
- کودکان قربانی جنگ، فقر و مهاجرتاند،
- و زنان به جرم «بودن» زندانی خانه شدهاند.
او پرسیده است:
«تعصب قومی امروز چه چیزی را حل میکند؟ نانی در سفره میگذارد؟ دروازهٔ مکتب را باز میکند؟ از ما در برابر تبعیض دفاع میکند؟»
موسوی همچنین خطاب به کسانی که از بیرون افغانستان درباره هویت قومی بحث میکنند، گفته است:
«برای خیلیها که بیرون از افغانستان زندگی میکنند، مکتب بسته نیست، نان یافت میشود، آیندهشان گروگان سیاست طالبان نیست. وقتی فاصله با رنجِ واقعی زیاد شود، درد مردم تبدیل به بحث نظری میگردد.»
او هشدار داده است که اختلافافکنی از بیرون کشور به داخل منتقل میشود و دقیقاً همان چیزی است که حکومتهای مستبد میخواهند: مردم مشغول دعوا، و قدرت مشغول سرکوب.
تحلیل آگاه:
اظهارات سید حسن موسوی، بیش از یک واکنش به جر و بحثهای فضای مجازی است؛ این موضعگیری، انتقاد از فرهنگ سیاسی بیمار افغانستان است که طی سالها به جای تمرکز بر حقوق انسانی، درگیر دعواهای هویتی و قومی شده است.
در شرایطی که:
- طالبان امر تعلیم دختران را ممنوع کرده،
- فقر گسترده امنیت اجتماعی را نابود کرده،
- و آزادیهای فردی تحت شدیدترین محدودیت قرار گرفته،
اختلافات قومی به نوعی «پناهگاه عاطفی» تبدیل شده است؛ اما در عمل، ابزاری برای تداوم استبداد میشود.
تاریخ سیاسی افغانستان نیز نشان داده است که هرگاه مردم سرگرم اختلافات هویتی باشند، قدرت بدون نظارت، قویتر و سرکوبگرتر میشود. به همین دلیل، سخنان موسوی را میتوان فراخوانی برای تغییر اولویتها دانست: از قومیت به انسانیت، از نامها به حقوق، و از بحث به عمل.
