
درگیریهای گسترده بلوچستان؛ ۶۷ شبهنظامی کشته شدند، دهها هزار غیرنظامی در تیراه آواره شدند
در تازهترین دور درگیریها در ایالت بلوچستان پاکستان، نیروهای امنیتی دستکم ۶۷ شبهنظامی را کشته و بیش از ۳۰ زندانی را آزاد کردند. همزمان، هزاران خانواده در مناطق مرزی خیبرپختونخوا و بلوچستان، از جمله تیراه، به دلیل حضور شبهنظامیان و تهدید عملیات نظامی مجبور به ترک خانههای خود شدهاند.
خبرگزاری آگاه:
رسانههای پاکستانی گزارش دادند که در جریان درگیریهای شنبه، دستکم ۱۰ نیروی امنیتی جان خود را از دست دادهاند و ۲۴ نفر دیگر زخمی شدهاند. همچنین، ۱۱ غیرنظامی کشته و شمار زیادی زخمی شدند. در گوادر، شبهنظامیان به اردوگاهی که کارگران مهاجر در آن اقامت داشتند، حمله کردند و پنج مرد، سه زن و سه کودک را کشتند.
ارتش آزادیبخش بلوچ، که توسط ایالات متحده تروریستی شناخته شده و در پاکستان ممنوع است، مرحله دوم حملات خود را تحت عنوان «عملیات قهرمان» آغاز کرده و آن را «اعلام مقاومت قاطع» علیه دولت و نیروهای نظامی توصیف کرده است. این گروه پیش از این در سالهای گذشته نیز دست به حملات مرگبار زده و بزرگراهها و پایگاههای نظامی را برای ساعاتی به کنترل خود درآورده بود.
در پی افزایش تهدیدها و حضور شبهنظامیان در مناطق مرزی، مقامات محلی در خیبرپختونخوا هشدارهایی را در مساجد پخش کردند و هزاران خانواده مجبور به تخلیه مناطق تیراه شدند. بسیاری از این خانوادهها، با وجود سرمای شدید و بارش برف، به شهرهای اطراف مهاجرت کرده و در حال ثبتنام برای دریافت کمک هستند.
وزیر دفاع پاکستان هرگونه برنامه رسمی برای عملیات در تیراه را رد کرد و جابهجایی مردم را «مهاجرت فصلی ناشی از سرمای زمستان» توصیف کرد، اما منابع نظامی و مردم محلی تاکید دارند که شبهنظامیان در میان جمعیت غیرنظامی فعالیت میکنند و خانوادهها عمداً مجبور به ترک خانهها شدهاند.
تحلیل آگاه:
این درگیریها و آوارگیها نمونهای از پیچیدگی بحران امنیتی در مرزهای افغانستان و پاکستان است. از یک سو، شبهنظامیان بلوچ و تحریک طالبان پاکستانی از خاک مناطق مرزی به عنوان پناهگاه و محل عملیات استفاده میکنند و از سوی دیگر، دولت پاکستان با عملیات محدود و هشدارهای امنیتی، غیرنظامیان را مجبور به مهاجرت میکند.
پیامد انسانی این تحولات قابل توجه است: هزاران نفر در سرمای زمستان بدون سرپناه و امکانات اولیه زندگی، ناچار به ترک خانههای خود شدهاند. این شرایط میتواند فاجعه انسانی بزرگی ایجاد کند و فشار بر مراکز شهری و خدمات اجتماعی را افزایش دهد.
از منظر امنیتی نیز، وضعیت مرزهای افغانستان و پاکستان نشان میدهد که حضور گروههای مسلح و شبهنظامیان در این مناطق میتواند تهدیدی جدی برای ثبات منطقه باشد. آوارگیهای گسترده و حملات هماهنگ شبهنظامیان نشان میدهد که بحران امنیتی نه تنها به پاکستان محدود میشود، بلکه میتواند پیامدهای فرامرزی داشته باشد و وضعیت مردم افغانستان در مناطق هممرز را نیز متاثر سازد.
در نهایت، این بحران ترکیبی از تهدید نظامی، فشار بر غیرنظامیان و پیچیدگی سیاسی است که نیازمند مدیریت دقیق منطقهای، نظارت انسانی و حمایت فوری از آوارگان است. دولتها و سازمانهای بشردوستانه باید به صورت همزمان، اقدامات امنیتی و حمایت انسانی را در اولویت قرار دهند تا از گسترش فاجعه انسانی جلوگیری شود.



