حکومت به حراج؛ فروش بست‌های دولتی در بامیان به بازار سیاه قدرت طالبان تبدیل شد


منابع محلی به خبرگزاری آگاه در بامیان از گسترش سیستماتیک فروش بست‌های حکومتی توسط طالبان خبر می‌دهند؛ روندی که نه‌تنها شایسته‌سالاری را نابود کرده، بلکه اداره محلی را به بازار معامله و فساد بدل ساخته است.

به گزارش خبرگزاری آگاه – منابع به خبرگزاری آگاه در ولایت بامیان از گسترش سیستماتیک فروش بست‌های حکومتی توسط طالبان خبر دادند، اقدامی که به‌گفته این منابع، عمدتاً بست‌های پایین و متوسط نهادهای محلی را شامل می‌شود و در بسیاری موارد، بست‌ها برای مدت معین و در بدل پول، به باشندگان شیعه و هزاره فروخته می‌شود.

به‌ تازگی وزارت داخله طالبان بست ولسوالی ورس را در بدل ۱۸ هزار دالر امریکایی به فردی به‌نام امیر رضایی مشهور به مزاری فروخته است.
یک منبع محلی در بامیان که نخواست نامش در گزارش فاش شود، به مصاحبه به خبرگزاری آگاه گفت «حکمت‌حسین مشهور به قومندان شیر، ولسوال فعلی یکه‌ولنگ نمبر ۱، این بست را در برابر ۱۸ هزار دالر امریکایی به امیر رضایی فروخته است.» به‌گفته این منبع، پول یادشده از سوی “ولسوال شیر” دریافت و از طریق سید صوفی گردیزی به دفتر سراج‌الدین حقانی، سرپرست وزارت داخله طالبان، انتقال داده شده است.


این منبع افزود، “ولسوال شیر” پیش از این به‌دلیل اخاذی از مردم مناطق پودینه‌تو، زردگیاه، دزدان‌چشمه و خاکدو به وزارت داخله طالبان فراخوانده شده بود و قرار بود از وظیفه منفک شود؛ اما وی با پرداخت یک میلیون افغانی دوباره به‌عنوان ولسوال یکه‌ولنگ نمبر ۱ باقی ماند

در همین حال، منابع دیگر مدعی‌اند که ریاست صحت عامه بامیان نیز دست‌کم دو بار به فروش رسیده است. به‌گفته این منابع، در یکی از موارد، حیات‌الله خندان این بست را برای مدت معین برای جعفر ذکی خریداری کرده بود؛ اما پس از پایان دوره تعیین‌شده، وی از سوی مولوی عبدالله سرحدی، والی طالبان در بامیان، از وظیفه برکنار شد.

یک منبع دیگر به خبرگزاری آگاه گفت که قربان صفدری، قومندان امنیه فعلی ولسوالی پنجاب، دست‌کم ۲۰ بست حکومتی را برای اقارب و نزدیکان خود در همین ولسوالی خریداری کرده است و در این بست‌ها حتی مسئولان امنیتی دوران جمهوریت نیز شامل می باشد.

به‌گفته این منبع، قیمت هر بست از ۲۰ هزار افغانی تا ۷۴ هزار افغانی بوده و افراد زیر در بخش‌های مختلف اداری، امنیتی و استخباراتی استخدام شده‌اند که همه این بست‌ها در بدل پول به‌دست آمده است:
اسد، پسرکاکای صفدری که دوران جمهوریت یکی از مسئولان امنیت ملی ولسوالی پنجاب بود در بست آمر تروریزم مقرر شده است
اسحاق، برادر صفدری به‌عنوان سرباز ولسوالی پنجاب؛
رمضان، برادر صفدری به‌عنوان قومندان تولی که به‌تازگی به ورس تبدیل شده است؛
مدار، برادرزاده صفدری عضو بررسی جنایی ولسوالی پنجاب؛
عبدال، برادرزاده صفدری آمر تعلیم و تربیه قومندانی پنجاب
مهدی، نواسه کاکای صفدری سرباز در ولسوالی پنجاب
ناصر بوله صفدری قومندان بلوک – پنجاب
یعقوب، پسرکاکای صفدری آمر مواد مخدر – پنجاب
عیسی حیدری، پسرکاکای صفدری معاون دلگی – پنجاب
جواد بوله صفدری آمر دفتر قومندان – پنجاب
حسن پنجوی، پسرکاکای بوله صفدری معتمد مخابره – پنجاب
غلام‌سخی، پسر حسن پنجوی سرباز – پنجاب
اکبر نیکزاد، خسوربره پسرکاکای صفدری آمر بررسی – پنجاب
ابراهیم، برادر اکبر نیکزاد قومندان دلگی – پنجاب
حسین، برادر اکبر نیکزاد سرباز – پنجاب
محمد صداقت بوله صفدری عضو مخابره – پنجاب
محمدحسین، خواهرزاده صفدری سرباز – پنجاب
تقی مرادی، خسوربره اسد پسرکاکای صفدری معاون دلگی – پنجاب
و نجیب، پسرکاکای صفدری عضو پلان عملیات ولسوالی پنجاب.

همچنین منابع می‌گویند که ده‌ها بست اربابی در ولسوالی‌ها و قریه‌جات مرکز بامیان از سوی طالبان و با واسطه‌گری ابراهیم نیطاقی، معتمد والی طالبان در بامیان، به فروش رسیده است. 

یکی از اربابانِ انتخاب شده به خبرگزاری آگاه گفت که ابراهیم نیطاقی به وی گفته است؛ پول جمع‌آوری‌شده از اربابان به مولوی انس‌ولی عزیزی، معاون والی طالبان در بامیان، پرداخت می‌شود.

یکی دیگر از منابع می‌گوید که اسناد موثق وجود دارد که نشان می‌دهد بسیاری از اربابان استخدام‌شده در بامیان سواد لازم و شرایط قانونی را ندارند. به‌گفته این منبع، شرط استخدام اربابان داشتن سند تحصیلی تا صنف دوازدهم عنوان شده، اما اکثر این افراد فاقد چنین مدرکی‌اند و اسناد تحصیلی برخی از آنان به‌گونه تقلبی از مدارس تهیه شده است.

به‌گفته منابع محلی، نگرانی اصلی باشندگان این است که این افراد پس از استخدام، به‌دلیل پرداخت پول برای به‌دست‌آوردن بست‌ها، اقدام به اخاذی، باج‌گیری و فشار بر مردم محل می‌کنند.

تحلیل آگاه

آن‌چه در بامیان جریان دارد، نمونه‌ی عریان از فروپاشی اصول اداره سالم در زیر حاکمیت طالبان است. فروش بست‌ها نه یک استثنا، که به الگوی غالب تبدیل شده است؛ الگویی که اداره را از خدمت به مردم تهی و به تجارت قدرت بدل می‌کند.

طالبان با شعار مبارزه با فساد آمدند، اما اکنون خود به معماران فساد ساختاری بدل شده‌اند. وقتی ولسوالی، ریاست و اربابی به قیمت معلوم خریدوفروش می‌شود، دیگر قانون، تخصص و تعهد معنایی ندارد. در چنین سیستمی، تنها معیار ورود به اداره، توان پرداخت پول است.

این روند پیامدهای خطرناکی دارد:
نخست، شایسته‌سالاری نابود می‌شود. دوم، افراد برای بازگرداندن پول خود به اخاذی متوسل می‌شوند. سوم، بی‌اعتمادی عمومی به اوج می‌رسد. و چهارم، اداره محلی به ابزار سرکوب اقتصادی مردم بدل می‌شود.

بامیان که سال‌ها از تبعیض رنج برده، حالا با نسخه‌ای تازه از همان بی‌عدالتی روبه‌رو است؛ نسخه‌ای که به‌جای حذف قومی، حذف قانونی است. طالبان با این سیاست نه‌تنها مشروعیت خود را می‌سوزانند، بلکه بذر نارضایتی عمیق اجتماعی را می‌کارند.

مقالات مرتبط

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button