
نیویورک تایمز: پاکستان کابل و قندهار را بمباران کرد؛ جنگ متحدان سابق به اوج رسید
پاکستان پس از ماهها تنش و درگیریهای مرزی، حملات هوایی گستردهای را بر کابل و قندهار انجام داد و اعلام کرد که اکنون میان دو همسایه «جنگ علنی» جریان دارد. نیویورک تایمز این تحولات را شدیدترین اقدام اسلامآباد علیه طالبان افغانستان از زمان توافق آتشبس در اکتبر گذشته توصیف کرده است.
خبرگزاری آگاه:
بر اساس گزارش نیویورک تایمز، خشونت تازه میان افغانستان و پاکستان پس از آن آغاز شد که اسلامآباد حکومت طالبان را متهم کرد به پناه دادن به طالبان پاکستانی و گروههای مسلح دیگر که علیه خاک پاکستان فعالیت میکنند. روز جمعه، پاکستان حملات هوایی گستردهای بر کابل، پایتخت، و قندهار، مرکز قدرت طالبان، انجام داد. پیش از این حملات، نیروهای افغان مواضع مرزی پاکستان را هدف قرار داده بودند، اقدامی که افغانستان آن را پاسخ به حملات پیشین اسلامآباد توصیف کرده است.
نیویورک تایمز اشاره کرده است که انبارهای مهمات در کابل و قندهار بمباران شد و ولایت پکتیا نیز هدف حملات هوایی قرار گرفت. این رسانه همچنین تأکید کرده که ارزیابی مستقل تلفات انسانی از سوی خبرنگاران ممکن نبوده است، اما دهها کشته و صدها زخمی گزارش شدهاند.
پاکستان ادعا میکند که طالبان افغانستان، تحریک طالبان پاکستان را در خاک خود آموزش میدهد و حملاتی علیه نیروهای این کشور ترتیب میدهد. طالبان افغان حضور گروههای مسلح خارجی را رد میکنند، هرچند گفته میشود برخی مقامهای افغان به صورت خصوصی آن را تأیید کردهاند.
نیویورک تایمز یادآور شده است که طالبان و پاکستان روزگاری متحد بودهاند؛ اسلامآباد در دهه ۱۹۹۰ به تأسیس طالبان افغانستان کمک کرد و بسیاری از رهبران طالبان در دوران اشغال آمریکا در خاک پاکستان پنهان شدند. اما پس از بازگشت طالبان به قدرت در ۲۰۲۱، روابط دو طرف به دلیل ارتباط نزدیک طالبان افغانستان با طالبان پاکستانی، به شدت تیره شد.
تحلیل آگاه:
درگیری تازه، بیش از آنکه صرفاً یک بحران مرزی باشد، نشاندهنده گسست عمیق سیاسی و امنیتی میان دو همسایه است. پاکستان با قدرت نظامی برتر و سلاحهای پیشرفته، اکنون گزینه نظامی را به صراحت روی میز گذاشته، اما تجربه جنگ چریکی طالبان و تسلط نسبی آنان بر حریم هوایی افغانستان، نشان میدهد که درگیری میتواند طولانی و پیچیده باشد. این وضعیت همچنین بحرانهای انسانی و اقتصادی در شهرهای هدف حملات، به ویژه کابل و قندهار، را تشدید میکند و احتمال مداخله کشورهای ثالث و میانجیگری دیپلماتیک را بالا میبرد.



