تشدید درگیریها در خط دیورند؛ طالبان و پاکستان دوباره در خوست و پکتیا درگیر شدند
در ادامه تنشهای مرزی میان طالبان و پاکستان، منابع محلی از آغاز درگیری شدید در ولایتهای خوست و پکتیا خبر میدهند. گزارشها حاکی است که هر دو طرف از سلاحهای سنگین و سبک استفاده میکنند و غیرنظامیان به دلیل شدت آتشبار منطقه را ترک کردهاند.
خبرگزاری آگاه:
منابع محلی در ولایت خوست گفتهاند که درگیریها از ساعت ۸ شب شنبه، ۹ حوت، در ولسوالیهای زازیمیدان، علیشیر و تریزی آغاز شده و همچنان در ولسوالی گربز ادامه دارد. منابع گزارش دادهاند که مردم عادی به دلیل ترس از گلولهها محل زندگی خود را ترک کرده و شرایط امنیتی بحرانی شده است.
در ولایت پکتیا نیز منابع محلی از آغاز درگیری در ولسوالی «دند پتان» خبر دادهاند. این تحولات پس از حملات هوایی اخیر پاکستان بر خاک افغانستان صورت میگیرد که به گفته طالبان ۱۹ غیرنظامی در ولایتهای خوست و پکتیکا کشته شدند.
عطاالله تارر، وزیر اطلاعات پاکستان، پیشتر مدعی شده بود که ارتش این کشور در حملات هوایی دستکم ۳۳۱ عضو طالبان، تحریک طالبان پاکستانی و سایر «تروریستها» را کشته و بیش از ۵۰۰ نفر دیگر را زخمی کرده است.
آصف درانی، نماینده ویژه پیشین پاکستان برای افغانستان، با اشاره به تشدید درگیریها هشدار داده است که روابط طالبان و اسلامآباد به مرحلهای خطرناک رسیده است. همزمان امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، در گفتوگو با فیصل بن فرحان، وزیر خارجه عربستان سعودی، اعلام کرده که درگیریهای اخیر در چارچوب پاسخ متقابل، دفاع و مدیریت بحران رخ داده است.
کشورهای منطقه و نهادهای بینالمللی از جمله عربستان سعودی، ایران، قطر، ترکیه، مصر و عراق، بارها خواستار خویشتنداری و پایان فوری تنشها میان طالبان و پاکستان شدهاند، اما گزارشها حاکی است که تاکنون هیچ توقفی در درگیریها رخ نداده است.
تحلیل آگاه:
این دور جدید درگیریها بار دیگر نشان میدهد که خط دیورند به نقطهای حساس در معادلات امنیتی منطقه تبدیل شده است. حملات هوایی پاکستان و پاسخ طالبان نه تنها باعث افزایش تلفات و بحران انسانی در افغانستان شده، بلکه بر ثبات سیاسی و روابط منطقهای نیز فشار وارد میکند.
واقعیت این است که اسلامآباد بدون هماهنگی با بازیگران کلیدی منطقه و احتمالاً واشنگتن، دست به عملیات نظامی گسترده نمیزند؛ بنابراین این درگیریها تنها یک رویارویی مرزی نیست، بلکه بخشی از یک معادله ژئوپولیتیک پیچیده محسوب میشود.
سوال اصلی همچنان پابرجاست: آیا این درگیریها برای تأمین امنیت مرزهای پاکستان و مقابله با تهدیدهای واقعی طراحی شده است، یا وسیلهای برای فشار سیاسی و بازچینی موازنهها در منطقه؟ مردم افغانستان در این میان همواره بیشترین هزینه را میپردازند و بحران انسانی و مهاجرت ناشی از این تنشها میتواند ماهها و سالها ادامه داشته باشد.
