آمریکا سیستم‌های پاتریوت را از کوریای جنوبی به خاورمیانه منتقل می‌کند

ایالات متحده در حال انتقال سیستم‌های دوربرد دفاع هوایی پاتریوت از کوریای جنوبی به خاورمیانه است تا کمبودهای ناشی از جنگ اخیر با ایران را جبران کند. این اقدام بخشی از کاهش حضور نظامی آمریکا در شرق آسیا و تقویت تدابیر دفاعی در خاورمیانه عنوان شده است.

خبرگزاری آگاه:
منابع دولتی در کوریای جنوبی به رسانه‌های محلی اعلام کرده‌اند که طیاره‌های بزرگ ترابری آمریکا برای انتقال سیستم‌های پاتریوت به پایگاه‌های منطقه آماده شده‌اند. این اقدام پس از حملات شدید ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فبروری و واکنش‌های سپاه پاسداران ایران انجام می‌شود.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که ذخایر سیستم‌های پاتریوت و تاد در منطقه کاهش شدیدی یافته است؛ به‌ویژه پس از شلیک بیش از ۱۵۰ موشک تاد در درگیری‌ها و آسیب دیدن دو رادار پیشرفته دفاع موشکی ایران در سال گذشته. ارتش آمریکا همچنین در پنج روز نخست جنگ با ایران بیش از ۸۰۰ موشک رهگیر پاتریوت شلیک کرده که هزینه‌ای بالغ بر ۲٫۴ میلیارد دالر داشته است.

انتقال سیستم‌های پاتریوت بخشی از روند کاهش حضور نظامی آمریکا در کوریای جنوبی نیز به شمار می‌رود. در ماه جنوری، هلیکوپترهای تهاجمی آپاچی از این کشور خارج شدند و احتمال خروج سیستم‌های تاد نیز در حال بررسی است. کوریای جنوبی تنها میزبان دائمی سیستم‌های تاد آمریکا در منطقه است و این سیستم‌ها از سال ۲۰۱۶ برای مقابله با موشک‌های بالستیک چین مستقر شده‌اند.

تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که پایگاه نظامی العددید در قطر در جریان حملات موشکی ایران آسیب قابل توجهی دیده و برخی سیستم‌های پاتریوت نتوانسته‌اند همه موشک‌ها را رهگیری کنند.

کارشناسان نظامی هشدار می‌دهند که موشک‌های پاتریوت هزینه‌بر هستند و معمولاً دو موشک برای هر هدف شلیک می‌شود. بنابراین در صورت جنگ گسترده، ذخایر آن‌ها به سرعت کاهش خواهد یافت و توانایی دفاعی در برابر زرادخانه‌های بزرگ موشکی، از جمله موشک‌های هایپرسونیک کوریای شمالی، محدود خواهد بود.

تحلیل آگاه:
انتقال سیستم‌های پاتریوت نشان‌دهنده تلاش آمریکا برای پوشش کمبودهای دفاعی خود در خاورمیانه و مقابله با تهدیدهای موشکی ایران است. با این حال، محدودیت ذخایر و هزینه بالای هر موشک، این سامانه را در برابر تنش‌های گسترده و زرادخانه‌های متنوع موشکی منطقه آسیب‌پذیر می‌کند. کارشناسان معتقدند که آمریکا همزمان باید راهبردهای جایگزین عملیاتی و سایبری را برای محافظت از پایگاه‌ها و تأسیسات حیاتی خود در منطقه در نظر گیرد.