سیلاب در فراه و هرات جان یک نفر را گرفت؛ دهها مسافر از بس گیرمانده نجات داده شدند
در پی بارندگیهای شدید و سرازیر شدن سیلاب در غرب افغانستان، یک نفر در ولایت فراه جان باخته و چهار تن دیگر زخمی شدهاند. همزمان، دهها مسافر یک بس مسافربری که در ولسوالی شیندند هرات در میان سیلاب گیر مانده بودند، نجات داده شدند؛ هرچند سرنوشت سه تن از سرنشینان این بس همچنان نامعلوم است.
خبرگزاری آگاه:
در نتیجه سرازیر شدن سیلاب در ولسوالیهای بکواه و خاکسفید ولایت فراه، دستکم یک تن جان باخته و چهار نفر دیگر زخمی شدهاند. این رویدادها پس از بارندگیهای شدید دو روز اخیر در غرب افغانستان رخ داده است.
همزمان در ولایت هرات، طالبان اعلام کردهاند که دهها مسافر یک بس مسافربری را که در ولسوالی شیندند در میان سیلاب گیر مانده بودند، نجات دادهاند. قول اردوی ۲۰۷ طالبان در زون غرب گفته است که این عملیات نجات ساعت سه بامداد روز نهم جدی انجام شده است.
به گفته طالبان، این بس مسافربری از نوع ۵۸۰ در مربوطات عزیزآباد ولسوالی شیندند، در اثر سرازیر شدن سیلاب واژگون شده و مسافران آن در وضعیت خطرناک قرار داشتند. ویدیوی رسیده به افغانستان اینترنشنال نشان میدهد که بس در میان آب واژگون شده و مسافران برای نجات جان خود روی بدنه و کنارههای آن پناه گرفتهاند.
با این حال، یک منبع محلی به افغانستان اینترنشنال گفته است که پیش از آغاز عملیات نجات، سه تن از سرنشینان این بس توسط جریان آب با خود برده شدهاند و تا اکنون از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نیست.
طالبان همچنین اعلام کردهاند که برای بررسی خسارات جانی و مالی ناشی از بارندگیها و سیلابهای اخیر و نیز هماهنگی برای کمکرسانی به خانوادههای آسیبدیده، نشست اضطراری در ولایت فراه برگزار شده است.
بارندگیهای اخیر در غرب افغانستان، بهویژه در ولایتهای فراه و هرات، باعث جاری شدن سیلابهای گسترده شده و نگرانیها از افزایش تلفات و خسارات مالی را افزایش داده است.
تحلیل آگاه:
سیلابهای اخیر در فراه و هرات بار دیگر آسیبپذیری عمیق افغانستان در برابر بلایای طبیعی را آشکار کرد؛ آسیبپذیریای که بیش از آنکه ناشی از شدت بارندگی باشد، نتیجه ضعف ساختاری در مدیریت بحران، زیرساختهای فرسوده و نبود آمادگی نهادی است.
بارندگی در غرب افغانستان پدیدهای تازه نیست، اما هر بار به یک فاجعه انسانی تبدیل میشود. جان باختن یک نفر، زخمی شدن چندین تن و نامعلوم بودن سرنوشت سه مسافر، نشان میدهد که نظام هشداردهی، مدیریت راهها و امدادرسانی پیشگیرانه عملاً کارآمد نیست. در کشوری که جادهها فاقد ایمنی لازماند و وسایط مسافربری بدون نظارت در مسیرهای پرخطر تردد میکنند، سیلاب به سرعت به بحران مرگبار بدل میشود.
هرچند طالبان از نجات دهها مسافر خبر دادهاند، اما روایتهای محلی نشان میدهد که عملیات نجات با تأخیر آغاز شده و پیش از آن، چند تن جان خود را از دست دادهاند. این مسئله بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که آیا حکومت صرفاً در واکنش به بحران عمل میکند یا توان پیشگیری و آمادگی قبلی را نیز دارد. مدیریت بحران تنها به معنای نجات پس از حادثه نیست، بلکه شامل هشدار بهموقع، بستن مسیرهای خطرناک و آمادگی نیروهای امدادی پیش از وقوع فاجعه است.
سیلابهای فراه و هرات همچنین نشاندهنده تأثیر تغییرات اقلیمی بر افغانستان است؛ کشوری که کمترین سهم را در تولید گازهای گلخانهای دارد، اما بیشترین آسیب را میبیند. نبود برنامه ملی سازگاری با تغییرات اقلیمی، ضعف زیرساختهای آبگیری و مدیریت سیلاب، و کمبود منابع برای بازسازی مناطق آسیبدیده، باعث میشود هر بارندگی شدید به بحران انسانی تبدیل شود.
از منظر سیاست عمومی، این رویدادها یک هشدار جدیاند: تمرکز صرف بر امنیت بدون سرمایهگذاری در زیرساخت، مدیریت محیطزیست و نظام امدادرسانی، امنیت انسانی را تأمین نمیکند. مردم افغانستان نه تنها به امنیت نظامی، بلکه به امنیت جانی، معیشتی و زیستمحیطی نیاز دارند.
در نهایت، سیلابهای اخیر یک واقعیت تلخ را برجسته میکند: تا زمانی که مدیریت بحران، آمادگی پیشگیرانه و برنامهریزی اقلیمی به اولویت ملی تبدیل نشود، تلفات انسانی تکرار خواهد شد. جانهایی که از دست میروند، هزینه بیبرنامگی و بیتوجهی به امنیت انسانیاند؛ هزینهای که هر بار مردم عادی آن را میپردازند.
