وزیر دفاع پاکستان: احتمال حمله به پناهگاههای تروریستی در خاک افغانستان وجود دارد
خبرگزاری آگاه – خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، پس از حملات خونین اخیر در اسلامآباد و ایالت خیبرپختونخوا، هشدار داد که اسلامآباد احتمال انجام عملیات نظامی علیه پناهگاههای تروریستی در داخل خاک افغانستان را بررسی میکند.
او این سخنان را روز سهشنبه، ۲۰ عقرب، در گفتوگو با شبکهی تلویزیونی Geo News مطرح کرده و گفته است که پاکستان «دیگر در برابر تهدیدات فرامرزی دستبسته نخواهد ماند».
به گفتهی خواجه آصف: «دیگر نباید هیچ توهمی دربارهی طالبان موجود باشد که گویا آنان با پاکستان همدل یا خواهان صلح هستند. خودمان را فریب ندهیم؛ سه دور گفتوگو انجام شد، اما نتیجهای نداشت.»
او افزوده است که طالبان متشکل از جناحها و گروههای مختلفی هستند که برخی از آنان با هند در ارتباطاند و برخی دیگر از خارج کشور هدایت میشوند. آصف تاکید کرد که اسلامآباد از طالبان فقط یک خواست مشخص داشت: جلوگیری از فعالیت و حملات گروههای تروریستی علیه پاکستان از داخل خاک افغانستان.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که روز گذشته اسلامآباد شاهد وقوع یک حملهی انتحاری بود که مسؤولیت آنرا گروه تحریک طالبان پاکستانی (TTP) بر عهده گرفت. این حمله نگرانیها دربارهی افزایش نفوذ شبهنظامیان در مناطق مرزی را تشدید کرده است.
🔍 تحلیل آگاه
اظهارات تند و بیپردهی خواجه آصف، بازتاب مرحلهی تازهای از تنش در روابط میان اسلامآباد و کابل است؛ روابطی که از زمان بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، میان «حمایت تاکتیکی» و «نگرانی امنیتی» در نوسان بوده است.
پاکستان در دو دههی گذشته همواره از طالبان به عنوان یک ابزار ژئوپولیتیکی برای مهار نفوذ هند و تثبیت عمق استراتژیک خود در افغانستان استفاده کرده است. با این حال، بازگشت طالبان به قدرت نهتنها امنیت پاکستان را تضمین نکرد، بلکه باعث تقویت تحریک طالبان پاکستانی (TTP) شد — گروهی که از خاک افغانستان برای حمله به نیروهای پاکستانی استفاده میکند.
تهدید به حملهی مستقیم به خاک افغانستان، بیانگر سرخوردگی عمیق نخبگان نظامی و سیاسی پاکستان از پروژهی پرهزینهی حمایت از طالبان است. در عین حال، چنین حملهای میتواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد؛ از تشدید درگیریهای مرزی تا تقویت احساسات ضدپاکستانی در میان طالبان و افزایش ناامنی در مناطق قبایلی.
از منظر راهبردی، این تنش نهتنها توازن شکنندهی امنیت در مرز دیورند را تهدید میکند، بلکه افغانستان را در معرض تبدیلشدن به میدان رقابت تازهی نیابتی میان بازیگران منطقهای قرار میدهد.
پاکستان در یک دوگانگی آشکار گرفتار شده است: از یکسو نمیتواند طالبان را بهعنوان متحد پیشین خود بهطور کامل طرد کند، و از سوی دیگر، هزینههای امنیتی این اتحاد را دیگر تاب نمیآورد
