خبرگزاری آگاه – خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، در واکنش به انفجار خونین امروز در اسلامآباد گفت که امید بستن به موفقیت مذاکرات با طالبان «بیهوده» است و گروه طالبان جنگ را «به داخل خاک پاکستان» کشاندهاند.
آصف روز سهشنبه، ۲۰ عقرب، در شبکهی اجتماعی ایکس، انفجار اسلامآباد را «هشداری جدی» برای پاکستان خوانده و تصریح کرده است که طالبان میتوانستند از انجام عملیات تروریستی در خاک پاکستان جلوگیری کنند، اما چنین نکردند.
او نوشت: «این حمله پیامی روشن از سوی طالبان است؛ جنگ دیگر محدود به مرزها نیست. آنان جنگ را تا قلب اسلامآباد آوردهاند، اما پاکستان توان پاسخ قاطع به آن را دارد.»
وزیر دفاع پاکستان افزود که کشورش عملاً در «حالت جنگ» بهسر میبرد و کسانی که گمان میکنند تهدیدها فقط به مناطق مرزی با افغانستان یا بلوچستان محدود است، باید انفجار امروز را زنگ بیداری بدانند.
او تأکید کرد: «این جنگی است برای کل پاکستان. ارتش ما هر روز در حال فداکاری است تا مردم کشور احساس امنیت کنند.»
انفجار امروز حوالی ساعت ۱۲:۳۰ ظهر در پایتخت پاکستان رخ داد و براساس آمار رسمی، دستکم ۱۲ نفر در این رویداد جان باخته و بیش از ۲۱ نفر دیگر زخمی شدهاند. منابع امنیتی گفتهاند که این حمله ماهیت انتحاری داشته و مسؤولیت آن را تحریک طالبان پاکستانی (TTP) بر عهده گرفته است.
🔍 تحلیل آگاه
اظهارات تازهی خواجه آصف نشان میدهد که شکاف میان اسلامآباد و طالبان افغان وارد مرحلهای بیسابقه از تنش شده است. در حالی که پاکستان طی دو دهه گذشته پناهگاه اصلی سیاسی و لجستیکی طالبان بود، اکنون این گروه به تهدید مستقیم امنیت داخلی آن کشور تبدیل شده است.
در واقع، بحران کنونی نتیجهی سیاست دیرینهی اسلامآباد در ابزارسازی از طالبان است؛ سیاستی که با هدف ایجاد «عمق استراتژیک» در افغانستان آغاز شد، اما اکنون به «بازگشت آتش به خانه» انجامیده است. حملات مکرر تحریک طالبان پاکستانی، که از خاک افغانستان سازماندهی میشود، نشان داده است که این گروهها دیگر به مرزها و خواستهای حامیان دیروز خود پایبند نیستند.
از منظر ژئوپولیتیک، پاکستان در وضعیتی گرفتار شده که میتوان آن را «دام امنیتی خودساخته» نامید. از یکسو، نمیتواند بهطور آشکار علیه طالبان افغان وارد تقابل شود، زیرا بخشی از ساختار نظامی و استخباراتی آن هنوز روابط عمیق با این گروه دارد؛ از سوی دیگر، افزایش حملات داخلی، فشار افکار عمومی و ارتش را برای پاسخ نظامی یا دیپلماتیک افزایش داده است.
در سطح دیپلماتیک، این وضعیت میتواند موجب سردی بیشتر روابط اسلامآباد و کابل شود و حتی زمینه را برای دخالت بیشتر بازیگران منطقهای مانند ایران، چین و هند در معادلات امنیتی پاکستان فراهم کند.
اما مهمتر از همه، بحران مشروعیت ایدئولوژیک است: اسلامآباد دیگر نمیتواند طالبان را «دوستان مذهبی» معرفی کند، زیرا همین دوستان، اکنون در قلب پایتخت بمب منفجر میکنند. این تحول، پایههای روایت سنتی امنیتی پاکستان را فرو ریخته و آن کشور را در برابر یک پرسش بنیادین قرار داده است: آیا میتوان از افراطگرایی برای کنترل منطقه استفاده کرد، بیآنکه خود قربانی آن شد؟
پاسخ این پرسش، همان است که امروز در خیابانهای اسلامآباد با خون نوشته شد.
Leave feedback about this