هشدار ان‌پی‌آر: سربازان ویژه افغان در امریکا در آستانه فروپاشی روانی


خبرگزاری آگاه – رادیو ملی امریکا (NPR) در گزارشی تازه هشدار داده است که شماری از سربازان پیشین افغان موسوم به «واحدهای ویژه صفر» که پس از سقوط حکومت پیشین به ایالات متحده منتقل شده‌اند، با بحران جدی روانی و اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ بحرانی که در مواردی به خودکشی انجامیده است.
ان‌پی‌آر جمعه‌شب، ۲۱ قوس، گزارش داده است که این نیروها در جریان جنگ افغانستان در برخی از سخت‌ترین و خطرناک‌ترین مأموریت‌ها شرکت داشته‌اند و اکنون، پس از انتقال به امریکا، با افسردگی شدید، اختلالات روانی و احساس رهاشدگی مواجه‌اند.
بر اساس این گزارش، دست‌کم چهار تن از اعضای این واحدها به دلیل فشارهای روانی دست به خودکشی زده‌اند. ان‌پی‌آر هشدار داده است که نبود حمایت‌های هدفمند روانی، اجتماعی و درمانی می‌تواند این بحران را به سطحی گسترده‌تر و خطرناک‌تر بکشاند.
در گزارش آمده است که بسیاری از این سربازان، پس از سال‌ها جنگ، خشونت و مأموریت‌های فوق‌محرمانه، بدون برنامه مشخص بازتوانی روانی وارد جامعه‌ای کاملاً متفاوت شده‌اند؛ وضعیتی که آنان را در انزوا، بی‌اعتمادی و فشارهای شدید ذهنی قرار داده است.
این گزارش همچنین یادآور می‌شود که رحمان‌الله لکنوال، فرد متهم به تیراندازی و زخمی کردن دو عضو گارد ملی امریکا در واشنگتن، از جمله کسانی است که پیشینه عضویت در همین «واحدهای ویژه صفر» را داشته است.



تحلیل خبر | زخم‌های جنگ، بی‌پاسخ ماندند
گزارش ان‌پی‌آر یک واقعیت نگران‌کننده را برجسته می‌کند: انتقال فیزیکی سربازان افغان به امریکا بدون درمان زخم‌های روانی جنگ، یک بحران خاموش را ایجاد کرده است. نیروهایی که سال‌ها در خط مقدم جنگ نیابتی ایستادند، پس از سقوط نظام پیشین، عملاً بدون شبکه حمایتی مؤثر رها شدند.
پیوند خوردن نام یک عضو پیشین این واحدها با حادثه تیراندازی واشنگتن، خطر قضاوت جمعی درباره مهاجران افغان را افزایش داده است؛ در حالی که ریشه مسئله، نه «هویت افغان»، بلکه شکست سیستم‌های حمایتی پس از جنگ است.
اگر نهادهای امریکایی و بین‌المللی به‌طور جدی روی سلامت روان، ادغام اجتماعی و حمایت پایدار از این نیروها سرمایه‌گذاری نکنند، پیامدهای آن تنها فردی نخواهد بود، بلکه می‌تواند به بحران‌های امنیتی، اجتماعی و انسانی گسترده‌تری منجر شود.
این گزارش، بیش از هر چیز، یادآور مسئولیتی است که پس از پایان جنگ نباید فراموش می‌شد؛ مسئولیت مراقبت از انسان‌هایی که بار سنگین جنگ را به دوش کشیدند.

مقالات مرتبط

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button