جدال لفظی طالبان و ارتش پاکستان؛ دو بازیگر بحران، افغانستان را میدان اتهام‌زنی کردند

در ادامه تنش‌های فزاینده میان طالبان و پاکستان، ذبیح‌الله مجاهد به اظهارات سخنگوی ارتش پاکستان واکنش تند نشان داد؛ جدالی که بار دیگر نشان می‌دهد افغانستان همچنان گروگان رقابت‌ها، توافق‌های پنهان و سیاست‌های شکست‌خورده دو طرف است.

خبرگزاری آگاه:
ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، روز سه‌شنبه ۱۶ جدی/دی، اظهارات احمد شریف چودری، سخنگوی ارتش پاکستان را «غیرمسئولانه و تحریک‌آمیز» خواند و گفت که این سخنان با واقعیت‌های افغانستان هم‌خوانی ندارد.

مجاهد در پیامی در شبکه اکس از نهادهای رسمی پاکستان خواست به مشکلات داخلی خود تمرکز کنند و از اظهارنظر درباره امور افغانستان بپرهیزند. او مدعی شد طالبان افغانستان را کشوری «مستقل و باثبات» اداره می‌کنند؛ ادعایی که در سایه سرکوب شهروندان، فروپاشی اقتصادی و حذف زنان از حیات اجتماعی، با تردیدهای جدی روبه‌رو است.

این واکنش پس از آن مطرح شد که احمد شریف چودری، سخنگوی ارتش پاکستان، گفت آنچه امروز در افغانستان حاکم است، یک «حکومت» به معنای واقعی نیست و گروه‌های مسلح مختلف همچنان در این کشور فعالیت دارند. او به توافق دوحه اشاره کرد و گفت که طالبان به تعهدات خود در جلوگیری از استفاده از خاک افغانستان برای فعالیت‌های تروریستی عمل نکرده‌اند.

در سال‌های اخیر، روابط طالبان و پاکستان که زمانی مبتنی بر همکاری‌های پنهان و آشکار بود، به‌طور بی‌سابقه‌ای تیره شده است. پاکستان طالبان را عامل ناامنی‌های داخلی خود می‌داند و طالبان نیز اسلام‌آباد را به مداخله و فشار سیاسی متهم می‌کنند.

تحلیل آگاه:
این جدال لفظی بیش از آن‌که نشانه اختلاف واقعی باشد، افشاگر یک واقعیت تلخ است: طالبان و ساختار امنیتی پاکستان، هر دو در شکل‌گیری بحران کنونی افغانستان نقش داشته‌اند. پاکستان سال‌ها با سیاست «عمق راهبردی» طالبان را تقویت کرد و طالبان نیز پس از بازگشت به قدرت، نه‌تنها نتوانستند ثبات بیاورند، بلکه افغانستان را به کشوری منزوی، بحران‌زده و فاقد ساختار پاسخ‌گو تبدیل کردند.

امروز هر دو طرف، به‌جای پذیرش مسئولیت گذشته و حال، تلاش می‌کنند ناکامی‌های خود را با اتهام‌زنی متقابل پنهان کنند. در این میان، افغانستان همچنان بدون دولت مشروع، بدون قانون و بدون چشم‌انداز روشن، قربانی بازی قدرت میان گروهی مسلح در کابل و ساختار نظامی در اسلام‌آباد باقی مانده است.

به باور ناظران، تا زمانی که طالبان به یک ساختار پاسخ‌گو، ملی و غیرمسلحانه تبدیل نشوند و تا وقتی همسایگان افغانستان از سیاست‌های مداخله‌گرایانه دست نکشند، این چرخه تنش ادامه خواهد یافت و مردم افغانستان بزرگ‌ترین بازندگان آن خواهند بود.