طالبان به جشن فراغت دانشجویان طب در هرات یورش بردند؛ «نکتایی» هم جرم شد
منابع محلی میگویند محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان شب گذشته با ورود به مراسم جشن فراغت دانشجویان دانشکده طب دانشگاه هرات، نکتاییهای شماری از فارغان را به زور کشیدند و فضای مراسم را به صحنهی ارعاب بدل کردند.
خبرگزاری آگاه
منابع روز شنبه، ۲۷ جدی، به روزنامه ۸صبح گفتهاند که این رویداد در بیستونهمین دور جشن فراغت دانشکده طب در شهر هرات رخ داده است؛ جایی که حدود ۵۰ دانشجو در آن حضور داشتند.
به گفته منابع، افراد امر به معروف طالبان با چپن سفید و تفنگ وارد سالن شدند و با رفتار تحقیرآمیز، دانشجویانی را که نکتایی بسته بودند مجبور کردند آن را باز کنند.
عکسی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده نیز نشان میدهد سه تن از محتسبان طالبان مسلح مقابل دانشجویان ایستادهاند؛ تصویری که بهسرعت واکنشهای گستردهای را برانگیخته است.
پس از تسلط طالبان، دانشجویان و دانشآموزان مجبور شدهاند با پیراهنتنبان، ریش و کلاه در صنفها حاضر شوند و هرگونه نشانه از پوشش «مدرن» با برخورد روبهرو میشود.
پیشتر نیز طالبان صاحب یک هتل در هرات را به دلیل نداشتن ریش و پوشیدن نکتایی بازداشت کرده بودند. همچنان در روزهای اخیر، زنان به دلیل نداشتن حجاب مورد نظر طالبان از موترها و تاکسیها پیاده شدهاند.
باشندهگان هرات میگویند سختگیریهای طالبان در هفتههای اخیر افزایش یافته و زندگی روزمره مردم را بهشدت محدود کرده است. مقامهای طالبان تا اکنون در مورد این رویداد اظهار نظر نکردهاند.
تحلیل آگاه
طالبان و جنگ با نمادهای مدرن؛ چرا یک نکتایی اینقدر خطرناک است؟
آنچه در جشن فراغت دانشجویان طب هرات رخ داد، فقط «کشیدن یک نکتایی» نبود؛ این یک پیام سیاسی روشن بود: طالبان نهتنها با مخالفان، بلکه با سبک زندگی، نمادها و حتی رؤیاهای نسل جوان در جنگ است.
سؤال اساسی این است:
🔹 چرا طالبان از یک نکتایی میترسد؟
در منطق طالبان، نکتایی فقط یک تکه پارچه نیست؛ نماد جهان بیرونی است: دانشگاه، تخصص، مدرنیته، ارتباط با دنیا، و مهمتر از همه، «انتخاب فردی». طالبان با همین نمادها مشکل دارد، نه با خود پارچه.
طالبان در واقع تلاش میکند کنترل جامعه را از ظاهر شروع کند؛ چون ظاهر سادهترین دروازهی ورود به ذهن است. وقتی نوع لباس را تعیین کردی، بهتدریج نوع فکر را هم محدود میکنی.
تناقض بزرگ اینجاست:
دانشجوی طب، کسی است که قرار است جان انسانها را نجات دهد؛ اما در افغانستان طالبان، همین فرد بهخاطر نکتایی، تهدید امنیتی تلقی میشود.
این برخوردها نشان میدهد طالبان بهجای ساختن نظام آموزشی، در حال ساختن نظام اطاعت بصری است:
لباس یکسان، فکر یکسان، سکوت یکسان.
🔹 طالبان از اسلحه نمیترسد؛ از جامعهای میترسد که خودش فکر کند.
🔹 از نکتایی میترسد چون نکتایی یعنی «من انتخاب میکنم».
پیام این رویداد برای نسل جوان روشن است:
در حکومت طالبان، حتی جشن فراغت هم امنیت ندارد.
⚠️ هشدار آیندهنگر آگاه:
طالبان اگر فکر میکند با کشیدن نکتایی میتواند نسلی را مطیع کند، اشتباه میکند. نسلی که تحقیر شود، خاموش نمیماند؛ یا میگریزد، یا در زمان خودش بازمیگردد—نه با نکتایی، بلکه با پرسشهایی که هیچ محتسبی نمیتواند آنها را بکشد.
