گوردون براون: طالبان در افغانستان «آپارتاید جنسیتی» برقرار کردهاند
گوردون براون، نخستوزیر پیشین بریتانیا هشدار داده است که سیاستهای طالبان علیه زنان و دختران در افغانستان مصداق «آپارتاید جنسیتی» است و آینده اقتصادی و اجتماعی کشور را بهطور جدی تهدید میکند.
خبرگزاری آگاه
گوردون براون، نخستوزیر پیشین بریتانیا، جمعهشب ۲۶ جدی در مقالهای تحلیلی نوشت که بیش از دو میلیون دختر در افغانستان از آموزش متوسطه محروم شدهاند و بیش از ۲.۱۳ میلیون کودک در سنین ابتدایی نیز همچنان به مکتب دسترسی ندارند.
براون محدودیتهای طالبان را بخشی از یک کمپاین گسترده برای حذف زنان از زندگی عمومی توصیف کرده و گفته است این سیاستها تنها سرکوب نیست، بلکه یک پروژه سیستماتیک برای پاککردن زنان از اجتماع است.
او هشدار داده که بازگشایی روابط دیپلماتیک و اقتصادی برخی کشورها با طالبان بدون تضمین حقوق زنان، باعث افزایش مشروعیت این گروه و کاهش فشار بینالمللی برای بازگشایی مکاتب به روی دختران میشود.
نخستوزیر پیشین بریتانیا تأکید کرده است که رعایت حقوق زنان و دختران نه تنها یک ضرورت اخلاقی، بلکه پیششرط حیاتی برای آینده اقتصادی، اجتماعی و سیاسی افغانستان است.
این مقاله در حالی منتشر شده که سازمان ملل متحد و نهادهای بینالمللی محدودیتهای طالبان علیه زنان و دختران را «تبعیض سیستماتیک» و «نقض عمیق حقوق بشر» توصیف کردهاند.
تحلیل آگاه
طالبان و آپارتاید جنسیتی؛ وقتی نیمی از جامعه حذف میشود
اصطلاحی که گوردون براون بهکار برده—«آپارتاید جنسیتی»—یک واژه معمولی نیست؛ این واژه تاریخ دارد، زخم دارد و هشدار دارد. همانطور که آپارتاید نژادی آفریقای جنوبی یک نظام رسمی برای حذف انسانها از حقوقشان بود، طالبان امروز در افغانستان نظامی ساختهاند که زن را از شهروند به سایه تبدیل کرده است.
سؤال اساسی این است:
🔹 چرا طالبان از زن تحصیلکرده میترسد؟
پاسخ روشن است: زنِ آگاه یعنی جامعهی آگاه. زنِ فعال یعنی اقتصاد زنده. زنِ مستقل یعنی قدرتی که دیگر به فرمان کور تن نمیدهد.
طالبان با بستن مکاتب، دانشگاهها، ادارات، رسانهها و حتی خیابان به روی زنان، در واقع نه با زنان، بلکه با آینده افغانستان میجنگد.
تناقض تلخ اینجاست:
طالبان میخواهد از جهان مشروعیت بگیرد، اما در داخل کشور مشروعیت اجتماعی را میسوزاند.
وقتی یک رژیم برای بقا، نیمی از جمعیتش را حذف میکند، دیگر حکومت نیست؛ بحران مدیریتشده است.
براون درست میگوید: بدون زن، افغانستان اقتصاد ندارد، آموزش ندارد، سلامت ندارد و آینده ندارد.
جهان اگر امروز با طالبان بدون شرط حقوق زنان معامله کند، فردا با یک افغانستان فروپاشیده، خشمگین و بیآینده روبهرو خواهد شد. آپارتاید جنسیتی نه ثبات میآورد، نه امنیت؛ فقط انفجار خاموش تولید میکند—در ذهن نسلها.
