
سفارت افغانستان در توکیو رسماً تعطیل شد
سفارت افغانستان در توکیو پس از سالها فعالیت دیپلوماتهای حکومت پیشین، روز شنبه ۱۱ دلو به طور رسمی فعالیتهای خود را متوقف کرد. شیدا محمد ابدالی، سفیر پیشین، با اعلام ترک توکیو گفت که تا آخرین لحظه پرچم ملی را برافراشته نگه داشته و این لحظه را «با قلبی پر از اندوه» تجربه میکند.
خبرگزاری آگاه:
این نمایندگی که سالها به عنوان پل دیپلوماتیک میان افغانستان و جاپان فعالیت میکرد، اخیراً پس از مشورت با وزارت خارجه جاپان، تمامی فعالیتهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و قنسولی خود را از تاریخ ۳۱ جنوری متوقف اعلام کرد.
ابدالی در پیامی به رسانهها گفت: «افتخار میکنم که پرچم ملی افغانستان تا آخرین لحظه در سفارت باقی ماند و امیدوارم تا زمانی که نماینده مشروعی از افغانستان جایگزین شود، این پرچم همچنان برافراشته بماند.»
برخی دیپلوماتها و سفیران حکومت پیشین حاضر به همکاری با طالبان و تسلیم نهادهای دیپلوماتیک خود به اداره حاکم نشدهاند و این تصمیم را نمونهای از ایستادگی دیپلوماتیک خود در برابر فشارهای گروه طالبان دانستهاند.
جاپان از کشورهایی است که با طالبان تعامل محدود دارد و به کمکهای بشردوستانه به افغانستان ادامه میدهد، اما تاکنون از به رسمیت شناختن کامل این اداره و واگذاری سفارت افغانستان خودداری کرده است. سفارت جاپان در کابل نیز فعال است و به ارائه خدمات به افغانها ادامه میدهد.
تحلیل آگاه:
تعطیلی سفارت افغانستان در توکیو نه تنها یک تغییر اداری، بلکه نشانهای از وضعیت نامعلوم دیپلوماتیک افغانستان در عرصه جهانی است. افغانستان بدون دولت مشروع بینالمللی، بخش بزرگی از توانایی خود در زمینه دیپلماسی را از دست داده و دیپلوماتهای سابق مجبور به ترک مأموریتهای خود شدهاند.
این وضعیت نشان میدهد که بسیاری از کشورها از تعامل مستقیم با طالبان فاصله گرفته و روابطشان را محدود به امور بشردوستانه کردهاند. در عین حال، دیپلوماتهای پیشین با ایستادگی در حفظ پرچم و نهادهای خود، پیام واضحی به جامعه بینالمللی ارسال کردند: «حاکمیت مشروع و نماینده واقعی افغانستان هنوز از سوی مردم و جهان پذیرفته نشده است.»
در ادامه، این تعطیلی میتواند پیامدهای جدی برای شهروندان افغان داشته باشد؛ از محدود شدن خدمات قنسولی تا دشواری در مسائل مربوط به ویزا و روابط اقتصادی با ژاپن. این رخداد همزمان با بحرانهای اقتصادی، انسانی و اجتماعی در داخل کشور، تصویر ناپایداری افغانستان در عرصه بینالملل را تقویت میکند و فشار بر مردم برای یافتن مسیرهای قانونی و دیپلوماتیک امن را افزایش میدهد.



