خبرگزاری آگاه آگاه؛ رسانه بیداری و برابری
همزمان با تشییع جنازه قربانیان حمله مسلحانه بر تجمع شیعیان در منطقه دهمیری هرات، شماری از باشندهگان این ولایت با برگزاری حرکت اعتراضی، خواهان شناسایی و بازداشت عاملان این رویداد شده و بر تأمین امنیت تجمعهای مذهبی تأکید کردند.
خبرگزاری آگاه:
شماری از باشندهگان ولایت هرات روز سهشنبه، ۲۵ حمل، در واکنش به حمله مسلحانه بر تجمع شیعیان در منطقه دهمیری ولسوالی انجیل، دست به اعتراض زده و با برگزاری مراسم تشییع، پیکرهای قربانیان را تا محل دفن همراهی کردند.
معترضان با سر دادن شعارهایی در محکومیت هراسافگنی و تأکید بر همبستهگی اجتماعی، از مسئولان حاکم خواستند تا بهگونه فوری و شفاف عاملان این حمله را شناسایی و بازداشت کنند.
باشندهگان هرات هشدار دادند که بیتوجهی به امنیت شهروندان، بهویژه در برابر تجمعهای مذهبی، میتواند زمینهساز تکرار چنین رویدادهایی شود. آنان تأکید کردند که تأمین امنیت باید برای همه شهروندان، بدون در نظرداشت مذهب، قومیت یا زبان، بهگونه برابر تضمین گردد.
بر بنیاد اطلاعات موجود، این حمله روز جمعه گذشته در ولسوالی انجیل رخ داده و در نتیجه تیراندازی افراد مسلح، هشت تن جان باختهاند. پیکرهای این قربانیان پس از انجام مراسم مذهبی، روز سهشنبه به خاک سپرده شد.
این رویداد در حالی رخ میدهد که نگرانیها نسبت به هدفقرارگرفتن تجمعهای مذهبی در کشور افزایش یافته و شهروندان خواستار اقدامات جدی برای جلوگیری از تکرار چنین حملاتی هستند.
تحلیل آگاه:
حمله بر تجمع شیعیان در هرات را نمیتوان صرفاً یک رویداد امنیتی مقطعی دانست؛ بلکه این رخداد نشانهای از شکنندگی وضعیت امنیتی و خلای جدی در مدیریت تهدیدهای هدفمند علیه گروههای مذهبی است. تداوم چنین حملاتی، اگر بدون پیگرد شفاف و پاسخگویی باقی بماند، میتواند به تعمیق بیاعتمادی اجتماعی و افزایش شکافهای مذهبی در کشور بینجامد.
از سوی دیگر، نوع واکنش شهروندان هرات—که در قالب اعتراض مدنی و تأکید بر همبستهگی بروز یافت—نشان میدهد که جامعه هنوز ظرفیت مقاومت مدنی در برابر خشونتهای هدفمند را حفظ کرده است. با این حال، اگر این مطالبات با اقدام عملی و پاسخگویی همراه نشود، خطر عادیشدن خشونت و کاهش اعتماد عمومی به نهادهای مسئول بیش از پیش افزایش خواهد یافت.
در سطح کلان، تأمین امنیت تجمعهای مذهبی و جلوگیری از هدفگیری هویتی، آزمونی جدی برای حاکمیت فعلی محسوب میشود؛ آزمونی که نتیجه آن میتواند مسیر آینده ثبات اجتماعی و همزیستی در افغانستان را تا حد زیادی تعیین کند.
