خبرگزاری آگاه آگاه؛ رسانه بیداری و برابری
وزارت مالیه طالبان از تغییر در نرخ تعرفههای گمرکی شماری از کالاهای وارداتی خبر داده است؛ تصمیمی که بر اساس آن، تعرفه برخی اقلام مانند روغن زیتون و قند خشتی افزایش یافته و در مقابل، تعرفه برخی محصولات دیگر کاهش یافته است.
خبرگزاری آگاه:
وزارت مالیه طالبان اعلام کرده است که در تازهترین تصمیم کمیته تعرفه، نرخ گمرکی شماری از کالاهای وارداتی تغییر یافته است.
بر اساس خبرنامه این وزارت، تعرفه روغن زیتون از ۱ به ۲.۵ درصد و تعرفه قند خشتی از ۳.۵ به ۱۰ درصد افزایش یافته است. این در حالی است که تعرفه ظروف چینی ناشکن از ۱۰ به ۸ درصد کاهش یافته است.
همچنین، تعرفه شیره میوه از ۶۰ به ۲۰ درصد کاهش یافته؛ تصمیمی که بهگونه قابل توجهی در مقایسه با نرخ قبلی، کاهش چشمگیر را نشان میدهد.
وزارت مالیه طالبان گفته است این تغییرات در دومین نشست کمیته تعرفه به ریاست ملا محمد ناصر آخند، وزیر مالیه این گروه، تصویب شده است.
به گفته این وزارت، هدف از این تصمیمها «حمایت از تولیدات داخلی و رشد کشاورزی و بازرگانی» عنوان شده است.
در کنار این موارد، این کمیته درباره یکسانسازی تعرفه مواد خام آهن، مواد خام کاغذ، جالیهای آهنی، تجهیزات پزشکی و شماری دیگر از اقلام نیز تصمیمگیری کرده است.
با این حال، جزئیات بیشتری درباره سازوکار اجرای این تغییرات و فهرست کامل نرخهای جدید منتشر نشده است؛ موضوعی که ابهامهایی را درباره تأثیر عملی این تصمیمها بر بازار و قیمت کالاهای وارداتی ایجاد میکند.
تحلیل آگاه:
تغییرات تازه در تعرفههای گمرکی نشان میدهد که طالبان تلاش دارند از ابزار مالیاتی بهعنوان یکی از اهرمهای تنظیم بازار و حمایت از تولید داخلی استفاده کنند. اما همزمان، نبود شفافیت در جزئیات این تصمیمها میتواند بر پیشبینیپذیری بازار اثر منفی بگذارد.
افزایش تعرفه برخی کالاهای مصرفی مانند قند، در شرایطی که اقتصاد افغانستان با فشارهای معیشتی روبهرو است، میتواند به افزایش قیمتها در بازار داخلی منجر شود. در مقابل، کاهش تعرفه برخی اقلام دیگر ممکن است با هدف تنظیم زنجیره تأمین و کاهش هزینه واردات انجام شده باشد.
در سطح کلان، چنین سیاستهایی اگر با برنامهریزی منسجم و دادههای اقتصادی دقیق همراه نباشد، ممکن است به نوسان بیشتر در بازار و سردرگمی تجار منجر شود. از سوی دیگر، حمایت از تولید داخلی تنها زمانی نتیجه پایدار خواهد داشت که زیرساختهای تولید و دسترسی به مواد اولیه نیز بهطور همزمان تقویت شود.
در مجموع، این تصمیم را میتوان بخشی از تلاش طالبان برای بازطراحی سیاستهای اقتصادی دانست؛ تلاشی که موفقیت آن وابسته به شفافیت، ثبات و هماهنگی در اجرای سیاستها خواهد بود.
