اوچا: طالبان دستکم ۴۷۰ حکم صادر کردهاند؛ زنان و دختران بیشترین آسیب را دیدهاند
دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) در تازهترین گزارش خود اعلام کرده است که طالبان از زمان بهدست گرفتن قدرت تاکنون دستکم ۴۷۰ حکم صادر کردهاند که ۷۹ مورد آن مستقیماً زنان و دختران را هدف قرار داده و محدودیتها علیه آنان در سال جاری تشدید شده است.
خبرگزاری آگاه
اوچا روز سهشنبه، ۹ جدی، در این گزارش تصریح کرده است که سیاستهای ضدزن طالبان، ساختار اقتصادی و اجتماعی افغانستان را بهطور عمیق دگرگون کرده و مشارکت زنان در آموزش، اشتغال، اقتصاد و زندگی عمومی را بهشدت محدود ساخته است.
براساس این گزارش، اعمال این سیاستها دسترسی زنان به معیشت و خدمات اساسی را کاهش داده و خطر خشونت مبتنی بر جنسیت، فشارهای روانی و آسیبهای اجتماعی را افزایش داده است. اوچا هشدار داده است که افغانستان در سال آینده میلادی نیز در صدر بحرانهای بشردوستانه جهان باقی خواهد ماند.
این نهاد سازمان ملل افزوده است که افزون بر جنگ، خشکسالی، ناامنی غذایی و بازگشت گسترده مهاجران، حذف نظاممند زنان و دختران از زندگی عمومی یکی از عوامل اصلی تشدید بحران انسانی در افغانستان است.
طبق آمار ارائهشده، نرخ مشارکت زنان در نیروی کار حدود شش درصد است و بیشتر آنان به فعالیتهای غیررسمی خانگی یا معیشتی محدود شدهاند. زنان سرپرست خانواده با موانع جدی در تردد، اشتغال و دسترسی به کمکها مواجهاند و فقدان درآمد و مسکن را مهمترین نیازهای برآوردهنشده خود عنوان کردهاند.
اوچا میگوید ۶۶ درصد خانوادههای زنسرپرست نمیدانند چگونه به کمکهای بشردوستانه دسترسی پیدا کنند و همین امر باعث شده ۷۹ درصد این خانوادهها بیش از دیگران با کمبود غذا و آب آشامیدنی سالم روبهرو شوند.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که افغانستان با بحران شدید حفاظتی مواجه است. محدودیتهای فزاینده، ضعف نظامهای حمایتی و شرایط اقتصادی دشوار باعث شده خطرات حفاظتی بهویژه برای زنان و دختران افزایش یابد. به گفته اوچا، ۷۷ درصد پاسخدهندگان از محدودیتهای تردد زنان خبر دادهاند و ۷۰ درصد خانوادهها گفتهاند زنان و دختران در محل زندگیشان احساس ناامنی دارند.
همچنین، این گزارش از افزایش چشمگیر ازدواج کودکان خبر داده و اعلام کرده است که موارد ثبتشده ازدواج کودکان در سال ۲۰۲۵ به ۷۴۶ مورد رسیده، در حالی که این رقم در سال پیش ۳۲۳ مورد بوده است.
تحلیل آگاه
گزارش اوچا نشان میدهد که محدودیتهای اعمالشده بر زنان و دختران، تنها یک مسئله حقوق بشری نیست، بلکه به بحران ساختاری در اقتصاد، معیشت و حفاظت اجتماعی افغانستان دامن زده است. حذف زنان از آموزش و بازار کار، ظرفیت تابآوری خانوادهها را تضعیف کرده و وابستگی میلیونها نفر به کمکهای بشردوستانه را افزایش داده است.
در چنین شرایطی، تشدید محدودیتها نهتنها وضعیت زنان را وخیمتر میکند، بلکه اثربخشی کمکهای بشردوستانه را نیز کاهش میدهد؛ زیرا بخش بزرگی از جمعیت هدف عملاً از دسترسی به اطلاعات و خدمات محروم میشوند. تداوم این روند میتواند بحران انسانی افغانستان را از یک وضعیت اضطراری به یک بنبست مزمن تبدیل کند؛ بنبستی که پیامدهای آن فراتر از مرزهای این کشور خواهد رفت.
