روایت هراسانگیز نظامی امریکایی از نجات پس از سرنگونی طیاره اش در ایران
نوشتهٔ پایپر هادسپث بلکبرن —
منبع: شبکهٔ خبری سیانان (CNN)
دوشنبه ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ مطابق ۲۳ سنبله ۱۴۰۵
نظامی امریکایی نیروی هوایی که پس از سرنگون شدن جنگنده اش در ماه اپریل از ایران نجات داده شد، روز یکشنبه در مصاحبهای با برنامهٔ «۶۰ دقیقه»، برای نخستین بار جزئیاتی از عملیات پرخطر نجات خود را بازگو کرد.
این نظامی که برای محفوظ ماندن هویتش در جریان پخش برنامه با نام رمزی مأموریتش، «براوو»، معرفی شد، گفت پس از اصابت به جنگنده، چتر نجاتش آسیب دیده بود و هنگام سقوط آزاد، هر کاری از دستش برمیآمد انجام داد تا «چتر را باز کند یا بخشهای گیرکردهٔ آن را آزاد سازد.»
او گفت: «این هراسانگیزترین چیزی بود که در تمام عمرم دیدهام.» به گفتهٔ او، در اثر سقوط، کمرش شکست، یک دست و شانهاش نیز شکست و افزون بر آن، مچ پایش پیچ خورد و سر و صورتش دچار خراشهای خونآلود شد.
بر اساس روایتهای پیشین مقامهای امریکایی و آنچه «براوو» روز یکشنبه بیان کرد، پس از آنکه او با استفاده از سیستم خروج اضطراری از جنگندهٔ اف-۱۵ بیرون پرید، این افسر سیستمهای تسلیحاتی توانست از شناسایی نیروهای ایرانی که در حال نزدیک شدن بودند، جلوگیری کند. او با وجود جراحاتش از یک خطالرأس کوهستانی به ارتفاع ۷ هزار فوت بالا رفت، در حالی که تجهیزاتش چیزی بیشتر از یک تفنگچه، یک وسیلهٔ ارتباطی و یک دستگاه موقعیتیاب نبود. پیلوت جنگنده اندکی پس از سقوط نجات داده شد، اما نجات «براوو» ۵۰ ساعت بعد صورت گرفت.
وزارت دفاع ایالات متحده به دلیل نگرانیهای امنیتی و همچنین برای جلوگیری از افشای اطلاعات حساس، هویت هیچیک از دو عضو خدمه را بهگونهٔ علنی اعلام نکرده است.
«براوو» به نورا اودانل از شبکهٔ سیبیاس گفت: «به محض اینکه جایی را پیدا کردم که احساس میکردم تا اندازهای مرا از دید پنهان نگه میدارد، تلاش برای برقراری ارتباط را آغاز کردم.»
او افزود: «وقتی به لحظهای رسیدم که میتوانستم همهٔ آنچه را بر من گذشته بود مرور کنم و دربارهاش بیندیشم، پیام فرستادم: “خدا مهربان است.”» او توضیح داد که این نخستین پیامی بود که ارسال کرد.
سیانان روز شنبه گزارش داد که پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده، و منصوبان سیاسی در وزارت تحت رهبری او، دو عضو خدمهٔ طیاره را تشویق و تحت فشار قرار داده بودند تا در این مصاحبهٔ اختصاصی و بهشدت تبلیغشده شرکت کنند. این گزارش بر اساس گفتههای چندین منبع آگاه از موضوع تهیه شده بود.
به گفتهٔ سه تن از این منابع، هر دو نظامی در آغاز دربارهٔ شرکت در این مصاحبه ملاحظات و نگرانیهایی داشتند و مقامهای نظامی نیز نگران افشای جزئیات محرمانهٔ عملیات نجات بودند. پیلوتان از شرکت در این مصاحبه خودداری کرد. سیانان همچنین گزارش داد که منصوبان سیاسی در دفتر هگست، با وجود نگرانیهایی که از سوی سلسلهمراتب فرماندهی نظامی مطرح شده بود، اصرار داشتند که مصاحبه انجام شود.
شان پارنل، سخنگوی ارشد پنتاگون، هنگامی که دربارهٔ گزارش سیانان پیرامون برنامهریزی این بخش از برنامه از او پرسیده شد، گفت: «تمام این داستان یک دروغ محض است.»
او افزود: «تصمیم برای شرکت در مصاحبه، تنها و تنها به خود هر یک از پیلوتان مربوط بود ــ زیرا این داستان خود آنان است. همانگونه که سیانان نیز اشاره کرده، یکی از پیلوتان تصمیم گرفت شرکت کند و دیگری تصمیم گرفت شرکت نکند. افزون بر این، وزارت دفاع نهایت دقت را به خرج داد تا امنیت عملیاتی و نیز منابع و شیوهها محفوظ بمانند.»
– گریز از اسارت
«براوو» به سیبیاس گفت که ساعتها بهتنهایی در شکافی در میان کوه پنهان شده بود؛ در حالی که نیروهای نخبهٔ امریکایی برای یافتن او با شتاب در حرکت بودند و طیاره های امریکایی نیز آنان را همراهی میکردند و برای پاکسازی منطقه بمب فرو میریختند.
صدها تن از پرسونل نظامی و استخباراتی امریکا در عملیات نجات شرکت داشتند؛ از جمله نیروهای عملیات ویژه، مانند نیروی دلتا ارتش و تیم ششم سیل نیروی دریایی امریکا. مأموران سازمان اطلاعات مرکزی امریکا (CIA) نیز پیش از آغاز عملیات، یک برنامهٔ فریب و گمراهسازی را به راه انداختند تا ایران را منحرف سازند؛ کشوری که رهبران آن برای دستگیری این نظامی جایزه تعیین کرده بودند.
در برنامهٔ سیبیاس، ویدیویی از وزارت دفاع امریکا که از حالت محرمانه خارج شده بود، به نمایش درآمد. این ویدیو نشان میداد که نیروهای نخبهٔ امداد و نجات نیروی هوایی امریکا به سوی محل اختفای «براوو» در حرکتاند تا او را نجات دهند. او از بیان اینکه نیروهای نظامی هنگام رسیدن به محل دقیقاً چه چیزی به او گفتند، خودداری کرد.
عملیات نجات با چند رویداد غیرمنتظره نیز همراه بود. ارتش امریکا دو فروند طیارهٔ ترانسپورتی عملیات ویژهٔ MC-130J را که آسیب دیده بودند، منفجر کرد. قرار بود این طیاره ها نیروهای کماندو و نظامی نجاتیافته را از ایران خارج کنند؛ اما در مرحلهای از عملیات آسیب دیدند و در نتیجه، بیش از ۹۰ نیروی عملیات ویژه برای مدتی کوتاه در محل گیر ماندند.
پس از آنکه این نیروها سرانجام نجات داده شدند، ایالات متحده تصمیم گرفت طیاره های ازکارافتاده را منهدم کند تا به دست ایران نیفتند و سپس طیاره های جدیدی را برای انتقال نیروها به منطقه بفرستد.
«براوو» گفت تمام آنچه در این ماجرا بر او گذشته، همواره با او خواهد ماند. او دربارهٔ لحظهای که نیروهای نجات را دید که بر فراز خطالرأس کوهی که در آن پنهان شده بود به سویش میآیند، گفت: «آن لحظه یکی از بزرگترین لحظات زندگی من بود و نمیدانم چگونه میتوانم آن را روشنتر از این بیان کنم که برای همهٔ کارهایی که انجام دادند، فقط بگویم: “سپاسگزارم.”
