مرگ خاموش مهاجران؛ ۱۴۹۲ شهروند افغانستان در یکسال جان باختند یا ناپدید شدند
سازمان بینالمللی مهاجرت اعلام کرده است که در جریان سال ۲۰۲۵ میلادی، دستکم ۱۴۹۲ شهروند افغانستان در مسیرهای مهاجرتی در سراسر جهان جان باخته یا ناپدید شدهاند؛ آماری که بار دیگر عمق بحران انسانی مهاجرت از افغانستان را برجسته میسازد.
بر اساس گزارش این نهاد، شهروندان افغانستان در میان کشورهای منطقه آسیا و اقیانوسیه بیشترین تلفات را داشتهاند. در مجموع، ۲۷۲۲ مهاجر از این منطقه در یک سال گذشته جان دادهاند که پس از افغانستان، شهروندان میانمار در جایگاه دوم قرار دارند.
این گزارش نشان میدهد که بخش عمده این رویدادها در مسیرهای پرخطر زمینی میان افغانستان و ایران و همچنین در مسیرهای دریایی خلیج بنگال و دریای آندامان ثبت شده است؛ مسیرهایی که سالهاست به عنوان خطرناکترین راههای مهاجرت شناخته میشوند.
طبق آمار ارائهشده، حدود ۹۱ درصد این مرگومیرها در داخل منطقه آسیا و اقیانوسیه رخ داده است. تنها در جنوب آسیا ۱۵۴۷ تن و در جنوبشرق آسیا ۹۲۰ تن جان باخته یا ناپدید شدهاند.
همچنین دادهها نشان میدهد که اکثر قربانیان افغان را مردان بالغ تشکیل میدهند؛ در حالی که در میان قربانیان روهینگیایی، زنان و کودکان سهم قابل توجهی دارند.
تحلیل آگاه
این آمار تنها یک گزارش عددی نیست؛ بلکه بازتاب یک روند نگرانکننده و ساختاری در افغانستان است. افزایش مرگومیر در مسیرهای مهاجرتی، مستقیماً با وضعیت داخلی کشور پیوند دارد—از بحران اقتصادی و بیکاری گرفته تا محدودیتهای اجتماعی و نبود چشمانداز روشن برای آینده.
نکته مهم این است که مسیرهای مهاجرتی برای بسیاری از شهروندان به «گزینه ناگزیر» تبدیل شده، نه یک انتخاب. وقتی هزینه ماندن در داخل کشور از ریسکهای مرگبار مهاجرت بیشتر ارزیابی میشود، طبیعی است که آمار تلفات نیز افزایش یابد.
در چنین شرایطی، مدیریت بحران مهاجرت دیگر صرفاً یک موضوع مرزی یا امنیتی نیست، بلکه به یک چالش انسانی، اقتصادی و سیاسی چندلایه تبدیل شده است که بدون تغییرات بنیادی در داخل کشور، روند آن بهسادگی مهار نخواهد شد.
