خبرگزاری آگاه آگاه؛ رسانه بیداری و برابری
شماری از دانشجویان میگویند برخوردهای سختگیرانه و محدودیتهای تازه در دانشگاهها، فضای آموزشی را به محیطی پر از ترس و فشار روانی تبدیل کرده است؛ بهگونهای که برخی محصلان تنها بهدلیل نداشتن کلاه، از ورود به صنف محروم میشوند.
خبرگزاری آگاه:
شماری از دانشجویان در گفتوگو با رسانهها از افزایش فشارها و برخوردهای سختگیرانه در دانشگاهها شکایت کردهاند.
به گفته آنان، برخی محصلان تنها بهدلیل نداشتن کلاه یا رعایتنکردن برخی دستورالعملهای ظاهری، اجازه ورود به صنف را پیدا نمیکنند و از حضور در درس محروم میشوند.
یکی از دانشجویان گفته است: «در دانشگاه با ما برخورد زشت میشود. بعضی دانشجویان فقط بهدلیل نداشتن کلاه از درس باز میمانند. این وضعیت روحیه ما را کاملاً از بین برده است.»
این دانشجو همچنین افزوده است که فضای دانشگاهها بهگونهای شده که بسیاری از محصلان از ترس اخراج یا برخوردهای انضباطی، جرأت اعتراض ندارند.
او میگوید: «به ما گفته میشود اگر اعتراض کنیم، از دانشگاه اخراج میشویم. به همین دلیل، بیشتر دانشجویان در سکوت و ترس به صنف میروند.»
در ماههای اخیر، گزارشهای مشابهی از افزایش محدودیتها و نظارت بر پوشش و رفتار دانشجویان در شماری از دانشگاههای افغانستان منتشر شده است.
طالبان تاکنون بهگونه رسمی درباره این ادعاها واکنش نشان ندادهاند، اما پیشتر بر اجرای مقررات مورد نظر خود در محیطهای آموزشی تأکید کرده بودند.
تحلیل آگاه:
دانشگاه، در هر جامعهای، باید فضای اندیشه، گفتوگو و رشد علمی باشد؛ اما روایتهای تازه دانشجویان نشان میدهد که بخشی از محیطهای آموزشی در افغانستان به فضایی آمیخته با ترس و فشار روانی تبدیل شده است.
وقتی دانشجو نگران نوع پوشش، ظاهر یا احتمال اخراج باشد، تمرکز اصلی از آموزش و پیشرفت علمی به «عبور از محدودیتها» تغییر میکند. این وضعیت نه تنها بر کیفیت آموزش، بلکه بر سلامت روانی نسل جوان نیز تأثیر مستقیم میگذارد.
نگرانی مهمتر، گسترش فضای سکوت اجباری در میان دانشجویان است. بسیاری از محصلان میگویند از ترس پیامدها، نمیتوانند اعتراض یا حتی پرسش مطرح کنند؛ مسئلهای که میتواند روحیه انتقادپذیری و پویایی علمی را در دانشگاهها تضعیف کند.
در کشوری که سالها با بحرانهای سیاسی و اقتصادی دستوپنجه نرم کرده، دانشگاه برای بسیاری از جوانان آخرین امید برای ساختن آینده است. اگر این فضا نیز با محدودیتهای سختگیرانه و برخوردهای تحقیرآمیز همراه شود، ناامیدی و مهاجرت فکری در میان نسل جوان بیشتر خواهد شد.
