ترامپ عقب نمینشیند؛ فشار بر متحدان برای باز کردن تنگه هرمز شدت گرفت
در حالیکه تنشها در خلیج فارس به اوج رسیده، اظهارات تازه ترامپ نشان میدهد واشنگتن نهتنها قصد کاهش حضور خود در اطراف تنگه هرمز را ندارد، بلکه با انتقاد تند از متحدان، آنان را برای ورود مستقیم به بحران تحت فشار قرار داده است.
خبرگزاری آگاه:
بر بنیاد گزارش اسوشیتدپرس، رئیسجمهور ایالات متحده اعلام کرده که آمریکا «فعلاً» داراییهای نظامی خود را از اطراف تنگه هرمز خارج نمیکند. او در گفتوگوی تیلفونی با شبکه CBS تصریح کرده که هرچند ممکن است در آینده چنین تصمیمی گرفته شود، اما در شرایط کنونی این مسئولیت باید بر دوش سایر کشورها قرار گیرد.
ترامپ با لحنی کمسابقه، متحدان غربی را به بیعملی متهم کرده و گفته است کشورهایی که از افزایش قیمت انرژی شکایت دارند، باید خودشان برای تأمین منافعشان وارد عمل شوند. او حتی پا را فراتر گذاشته و عملکرد ناتو را نیز مورد انتقاد شدید قرار داده است.
در همین حال، Pete Hegseth، وزیر دفاع آمریکا، نیز این موضع را تقویت کرده و از بریتانیا و سایر متحدان خواسته است در بازگشایی این مسیر حیاتی نقش فعالتری ایفا کنند. به گفته او، تأمین امنیت تنگه هرمز نباید صرفاً بر عهده نیروی دریایی آمریکا باشد.
هگست با زیر سؤال بردن مفهوم اتحاد، تأکید کرده است که اگر کشورهای همپیمان در شرایط حساس در کنار آمریکا قرار نگیرند، اساس این اتحادها بیمعنا خواهد شد.
این در حالی است که همزمان، نشانههایی از ادامه مسیر دیپلماتیک نیز دیده میشود. وزیر دفاع آمریکا تأیید کرده که گفتوگوها با ایران همچنان جریان دارد، اما بهگونهای معنادار افزوده است: «ما با بمب مذاکره میکنیم»—عبارتی که نشاندهنده ترکیب فشار نظامی و دیپلماسی در راهبرد فعلی واشنگتن است.
تحلیل آگاه:
موضعگیری جدید واشنگتن را میتوان نشانهای از یک تغییر تاکتیکی مهم دانست؛ انتقال بار امنیتی از آمریکا به متحدان. این رویکرد، در ظاهر با هدف کاهش هزینههای مستقیم ایالات متحده اتخاذ شده، اما در عمل میتواند شکاف در ائتلافهای غربی را عمیقتر کند.
از سوی دیگر، تأکید همزمان بر «مذاکره» و «فشار نظامی» نشان میدهد که استراتژی آمریکا همچنان بر اصل «فشار حداکثری با دروازه نیمهباز دیپلماسی» استوار است. این وضعیت، خطر محاسبه اشتباه را افزایش میدهد؛ بهویژه در منطقهای چون تنگه هرمز که هرگونه تنش محدود میتواند به بحران گسترده تبدیل شود.
در چنین شرایطی، اگر متحدان غربی به خواست واشنگتن پاسخ مثبت ندهند، آمریکا یا ناچار به بازنگری در رویکرد خود خواهد شد، یا مسیر یکجانبهگرایی شدیدتر را در پیش خواهد گرفت—هر دو گزینهای که پیامدهای مستقیم آن، فراتر از خلیج فارس، بر امنیت منطقه و اقتصاد جهانی نیز تأثیرگذار خواهد بود.
