خبرگزاری آگاه آگاه؛ رسانه بیداری و برابری
رهبر طالبان در دیدار با اعضای شوراهای علمای پروان و کاپیسا از آنان خواسته است فرمانها و قوانین این گروه را به مردم منتقل کنند و همزمان بر ثبت و نگارش کتاب درباره کشتهشدگان طالبان در جریان جنگها تأکید کرده است.
خبرگزاری آگاه:
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، در دیدار با اعضای شوراهای علمای ولایتهای پروان و کاپیسا از آنان خواسته است که در زمینه رساندن فرمانها و قوانین این گروه به مردم نقش فعال داشته باشند.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، بخشهایی از سخنان رهبر این گروه را در شبکه «ایکس» منتشر کرده است.
در این سخنان، هبتالله آخندزاده گفته است که عالمان دینی باید برای حل مشکلات شرعی مردم در ولایتهای خود تلاش کنند و در عین حال وحدت و هماهنگی میان خود را حفظ نمایند.
او تأکید کرده است که تطبیق شریعت و انتقال آن به جامعه، مسئولیت اصلی عالمان دین است و آنان باید در این مسیر نقش محوری ایفا کنند.
رهبر طالبان همچنین از عالمان دینی خواسته است با ریاست حفاظت از آثار «جهادی» در وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه همکاری کنند؛ نهادی که به گفته او مسئول حفظ و ثبت آثار مرتبط با جنگهای گذشته است.
او همچنین بر مستندسازی و نگارش کتابها و رسالهها درباره کشتهشدگان طالبان در جریان سالهای جنگ تأکید کرده و خواسته است که بر قبرها و آرامگاههای آنان لوحههایی نصب شود.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که طالبان طی ماههای اخیر تلاش کردهاند روایت رسمی خود از جنگهای گذشته و ساختار سیاسی کنونی را در قالب برنامههای فرهنگی و آموزشی نهادینه کنند.
تحلیل آگاه:
سخنان اخیر رهبر طالبان را میتوان بخشی از تلاش این گروه برای تثبیت «روایت رسمی» از گذشته و حال خود در ساختار اجتماعی افغانستان دانست. تأکید همزمان بر انتقال فرمانها به مردم و ثبت تاریخ جنگ، نشان میدهد که طالبان بهدنبال ترکیب مدیریت دینی، سیاسی و حافظه تاریخی در یک چارچوب واحد هستند.
در این میان، نقش عالمان دینی بهعنوان واسطه میان قدرت و جامعه، برجستهتر شده است؛ نقشی که میتواند هم در مشروعیتبخشی به تصمیمهای حکومتی و هم در شکلدهی افکار عمومی اثرگذار باشد.
از سوی دیگر، تمرکز بر ثبت آثار و یادبود کشتهشدگان جنگ، بخشی از فرآیند «بازتعریف حافظه جمعی» در افغانستان محسوب میشود؛ فرآیندی که در صورت تداوم، میتواند برداشت نسلهای آینده از تاریخ جنگهای اخیر را بهطور جدی تحت تأثیر قرار دهد.
در سطح اجتماعی، چنین رویکردی ممکن است به تقویت گفتمان رسمی طالبان کمک کند، اما همزمان میتواند بحثهای گستردهای درباره تنوع روایتها و حق دسترسی به تاریخ غیررسمی نیز ایجاد کند.
